Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2013/5029 K.2013/8952
Özet: Uyuşmazlık, göçmen kaçakçılığı suçundan hüküm giyen sanığın hapis cezasının tekerrüre esas alınarak mükerrer infaz rejimine tabi tutulup tutulmayacağı ve 900 TL adli para cezasının da aynı şekilde uygulanıp uygulanmayacağıydı. Mahkeme, tekerrür hükümlerinin uygulanmasının kanun yararına bozma yoluyla incelenemeyeceğini belirterek, 9 ay hapis cezasını mükerrer infaz rejimine tabi tutmayı ve adli para cezasının da tekerrüre esas alınarak en ağır mahkumiyetin infaz aşamasında uygulanmasını kararlaştırdı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-b, 35 ve 52/2. maddeleri gereğince 9 ay hapis ve 20,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2008 tarihli ve 2007/409 esas, 2008/268 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/591 esas, 2006/131 sayılı kararı ile verilen 900,00 Türk Lirası adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi gereğince kesin olduğu ve halen yürürlükte olan aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 12.04.2013 tarih ve 2013/5599-23685 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2013 tarih ve 2013/135169 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih, 2012/1431 esas ve 2013/18 sayılı kararında da belirtildiği üzere, mahkemenin hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki iradesini hükümde açıkça ortaya koymasının yeterli olduğu, adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek bir hükümlülüğün bulunması halinde bu mahkumiyetin, birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağır olanın infaz aşamasında tekerrüre esas alınabileceği, somut olayda her ne kadar koşulları taşımayan bir mahkumiyet tekerrüre esas alınmış ise de, tekerrüre esas başka mahkumiyetlerin bulunması karşısında bu durumun sonucu değiştirmeyeceği, esasen sonucu değiştirmeyecek hususların da kanun yararına bozma yolu ile incelenemeyeceği, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 900 TL adli para cezasının karşılığı olan dokuz günü aşmayacak şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-b, 35 ve 52/2. maddeleri gereğince 9 ay hapis ve 20,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2008 tarihli ve 2007/409 esas, 2008/268 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas alınan Çeşme Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/591 esas, 2006/131 sayılı kararı ile verilen 900,00 Türk Lirası adlî para cezasının karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi gereğince kesin olduğu ve halen yürürlükte olan aynı madde son fıkra uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 12.04.2013 tarih ve 2013/5599-23685 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2013 tarih ve 2013/135169 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarih, 2012/1431 esas ve 2013/18 sayılı kararında da belirtildiği üzere, mahkemenin hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki iradesini hükümde açıkça ortaya koymasının yeterli olduğu, adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek bir hükümlülüğün bulunması halinde bu mahkumiyetin, birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağır olanın infaz aşamasında tekerrüre esas alınabileceği, somut olayda her ne kadar koşulları taşımayan bir mahkumiyet tekerrüre esas alınmış ise de, tekerrüre esas başka mahkumiyetlerin bulunması karşısında bu durumun sonucu değiştirmeyeceği, esasen sonucu değiştirmeyecek hususların da kanun yararına bozma yolu ile incelenemeyeceği, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 900 TL adli para cezasının karşılığı olan dokuz günü aşmayacak şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.