Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2012/1849 K.2012/12631
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından dolayı mahkumiyetine ilişkin cezanın yeterli olup olmadığıydı; Mahkeme, sanığın tek bir fiil ile gerçekleştirdiği görevini yaptırmamak için direnme suçunun 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesiyle arttırılması gerektiğini belirterek, mevcut hükümlerin eksik ceza tayini nedeniyle bozulmadığını ve yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilip onaylandığını karar verdi.
Mahkemesi :Asliye Ceza MahkemesiSuç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 53/1-2, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 125/3-a, 125/4, 43, 53/1-2, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- TCK'nın 265/1-4, 53/1-2, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Emanette kayıtlı bulunan ve suçtan kullanılan bıçağın müsaderesi konusunda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. Her suçun özelliği itibarıyla oluş ve işleniş biçimi koruduğu hukuki yarar yönünden farklılık göstereceğinden, mahkemenin görevi yaptırmamak için direnme suçundan tayin olunan temel cezada alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki anılan suçtan kurulan hükme yönelik bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;Sanığın kesin nitelikteki önceki mahkumiyetinin tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından tekerür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.