Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/4378 K.2012/2435
Özet: Uyuşmazlık, sanığın kasten yaralama, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hüküm giyilmesi üzerine temyiz talebidir; mahkeme, adli para cezalarının toplanmasının mümkün olmadığını belirterek 5237 sayılı TCK’ya uygun olarak kararını bozup, 5275 sayılı Kanun’un 99. maddesi uyarınca ceza miktarlarını toplama hükümlerini kaldırarak hükümünü düzeltti ve onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Kasten yaralama, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
Hüküm: 1- TCK’nın 86/2-3-e, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet (900 TL Adli para cezası)
2- TCK’nın 86/2-3-e maddeleri uyarınca mahkumiyet (1800 TL Adli para cezası)
3- TCK’nın 152/1-a, 168/2, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3600 TL Adli para cezası),
4- TCK’nın 265/1, 50/1-a, 52, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3600 TL Adli para cezası), adli para cezalarının toplanmasına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Kasten yaralama suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirlenen temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'ya göre para cezalarının toplanmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki para cezalarının 5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca toplanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Kasten yaralama, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
Hüküm: 1- TCK’nın 86/2-3-e, 29. maddeleri uyarınca mahkumiyet (900 TL Adli para cezası)
2- TCK’nın 86/2-3-e maddeleri uyarınca mahkumiyet (1800 TL Adli para cezası)
3- TCK’nın 152/1-a, 168/2, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3600 TL Adli para cezası),
4- TCK’nın 265/1, 50/1-a, 52, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3600 TL Adli para cezası), adli para cezalarının toplanmasına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Kasten yaralama suçlarından hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinde belirlenen temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, anılan suçtan tayin olunan cezanın TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'ya göre para cezalarının toplanmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki para cezalarının 5275 sayılı Kanunun 99. maddesi uyarınca toplanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.