Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/2339 K.2011/30098
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararlarıdır. Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek hükümlerin kesinliğini kabul etmiş ve kararın bozulmasına karar vermiştir.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında:
a- TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)
b- TCK'nın 116/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c- TCK'nın 125/1, 125/4, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
d- TCK'nın 106/1- ilk cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
e- TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)
2- Sanık ... hakkında:
a- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1860 TL adli para cezası)
b- TCK'nın 116/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak;
1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarları karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyize gelince;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların müştekilere ait büfenin kapısını zorladıkları ancak içeriye giremedikleri anlaşılmakla, eylem teşşebbüs aşamasında kaldığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,
b- Sanıkların müştekilere ait işyerine birden fazla kişi ile girmeye çalıştıkları halde temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Sanıklara atılı konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve tehdit suçlarında maddi zarar meydana gelmediği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, işyeri dokunulmazlığının ihlali, tehdit
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında:
a- TCK'nın 86/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)
b- TCK'nın 116/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c- TCK'nın 125/1, 125/4, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
d- TCK'nın 106/1- ilk cümle, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
e- TCK'nın 151/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL adli para cezası)
2- Sanık ... hakkında:
a- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 35/2, 43/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1860 TL adli para cezası)
b- TCK'nın 116/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin olarak;
1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarları karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve tehdit, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyize gelince;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların müştekilere ait büfenin kapısını zorladıkları ancak içeriye giremedikleri anlaşılmakla, eylem teşşebbüs aşamasında kaldığı halde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması,
b- Sanıkların müştekilere ait işyerine birden fazla kişi ile girmeye çalıştıkları halde temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Sanıklara atılı konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve tehdit suçlarında maddi zarar meydana gelmediği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.