Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2009/2877 K.2010/12966
Özet: Önceki asliye ceza mahkemesi hükmü, 765 sayılı TCK’nın 459/2‑son ve 72, 647 sayılı Kanunun 4.‑6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme kararı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2005 kararına göre adli para cezasının çok yüksek belirlenmesi, şikâyete bağlı takibin ve sanık ile katılan arasında uzlaşma olmadığının göz önünde bulundurulmaması, 5560 sayılı Kanunun 231. maddesi gereği cezaların yeniden değerlendirilmemesi nedeniyle, bu hataların düzeltilmesi için hükmün bozulmasına karar verildi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle tayin olunan adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,
2- Sanığın, üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi kapsamında takibinin şikâyete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince sanık ile katılan arasında uzlaşma olup olmayacağı konusunda tarafların beyanı alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK’nın 459/2-son, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle tayin olunan adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,
2- Sanığın, üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi kapsamında takibinin şikâyete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince sanık ile katılan arasında uzlaşma olup olmayacağı konusunda tarafların beyanı alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.