Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2008/14568 K.2010/1441
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 10.05.2007 tarihli 466 sayılı kanunla açılan tazminat davasında, davalı davacıya 32,70 TL maddi ve 600 TL manevi tazminatın yasal faizle birlikte verilmesine karar vererek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 kararını da göz önünde bulundurarak, davanın süre içinde açılmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına hükmetmiştir.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Dava Tarihi: 10.05.2007
Hüküm: 32,70 TL maddi, 600 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Temyiz edenler: Davacı vekili, davalı vekili
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekilinin tüm davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten itibaren uzun bir süreden sonra açıldığı, davacı asilin bu süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı anlaşılmakla, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın kabulü ile tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Dava Tarihi: 10.05.2007
Hüküm: 32,70 TL maddi, 600 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Temyiz edenler: Davacı vekili, davalı vekili
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davacı vekilinin tüm davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.03.2000 gün ve 2000/8-44-48 E.K. sayılı kararı da gözetilerek; tazminat istemine ilişkin davanın, beraat kararının verildiği tarihten itibaren uzun bir süreden sonra açıldığı, davacı asilin bu süre içinde hakkındaki hükmün kesinleştiğini bilmediğinden söz edilmesinin yaşamın olağan akışına uygun bulunmadığı, bu durumda davanın 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olamayacağı anlaşılmakla, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın kabulü ile tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.