Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/6562 K.2019/4849
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2013/321 ve 2013/548 kararlarıyla sanığın aynı zamanda 402, 207 ve 220 nolu mera parsellerine tecavüz yapıp tek suçun oluştuğunu hükmederek mahkumiyet kararı vermiş, ancak 2019/4849 K. kararında, 223/7. maddeye göre hâlihazırda kesinleşmiş mahkumiyet kararı gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Meranın farklı parsellerine veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı suç işleme kararı altında yapılması durumunda tek suçun oluşacağı; somut olayda Keskin Kaymakamlığı idare kurulunun 27.05.2013 tarih ve 2013/03 sayılı kararı ile .... ilçesi..... parsel sayılı mera parseline tecavüz edildiği iddiasıyla yapılan suç duyurusu üzerine sanığın kardeşi..... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/321 esas, 2013/548 karar sayılı kararı ile sanığın aynı köy 402 parsel yanısıra 207 ve 220 nolu mera parseline tecavüzü nedeniyle yapılan ihbar üzerine işbu kamu davasının açıldığı, sanık hakkında 402 parsel sayılı taşınmaza tecavüzü sebebiyle açılan kamu davasında .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/315 esas, 2013/535 karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın mahkumiyet kararına esas 402 parsel sayılı taşınmaz ile 207 ve 220 parsel sayılı taşınmazlara ayrı zaman ve ayrı suç işleme kastı ile tecavüzde bulunduğuna ilişkin kanıt bulunmaması nedeniyle aynı fiil sebebiyle hakkında kesinleşmiş mahkumiyet kararı gözetilerek CMK.nun 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Meranın farklı parsellerine veya aynı parselin değişik kısımlarına yapılan tecavüzün aynı zamanda ve aynı suç işleme kararı altında yapılması durumunda tek suçun oluşacağı; somut olayda Keskin Kaymakamlığı idare kurulunun 27.05.2013 tarih ve 2013/03 sayılı kararı ile .... ilçesi..... parsel sayılı mera parseline tecavüz edildiği iddiasıyla yapılan suç duyurusu üzerine sanığın kardeşi..... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda ..... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/321 esas, 2013/548 karar sayılı kararı ile sanığın aynı köy 402 parsel yanısıra 207 ve 220 nolu mera parseline tecavüzü nedeniyle yapılan ihbar üzerine işbu kamu davasının açıldığı, sanık hakkında 402 parsel sayılı taşınmaza tecavüzü sebebiyle açılan kamu davasında .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/315 esas, 2013/535 karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın mahkumiyet kararına esas 402 parsel sayılı taşınmaz ile 207 ve 220 parsel sayılı taşınmazlara ayrı zaman ve ayrı suç işleme kastı ile tecavüzde bulunduğuna ilişkin kanıt bulunmaması nedeniyle aynı fiil sebebiyle hakkında kesinleşmiş mahkumiyet kararı gözetilerek CMK.nun 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.