Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3795 K.2018/11977
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın mala zarar verme, tehdit, hakaret suçları nedeniyle açılan davada, sanığın bir tarafı için beraat ve diğeri için mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talepleriyle ilgilidir. (2) Mahkeme, sanığın beraat eden kısmı için vekalet ücretinin maktu olarak ödenmesini ve mala zarar verme, tehdit suçlarından mahkumiyetli olan kısmı için ise kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, hakaret ve mala zarar verme
HÜKÜM: -Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından mahkumiyet,
Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 253/1 ve 254. maddelerinde yapılan değişikliğe göre, TCK.nun 151/1, 106/1-1. maddelerinde düzenlenen düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamına alınması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit, hakaret ve mala zarar verme
HÜKÜM: -Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından mahkumiyet,
Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından beraat,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık ... müdafinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendisini müdafii ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1.200,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında mala zarar verme ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 253/1 ve 254. maddelerinde yapılan değişikliğe göre, TCK.nun 151/1, 106/1-1. maddelerinde düzenlenen düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamına alınması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.