Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/1954 K.2018/11303
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 8. Ceza Dairesi kararında sanığın mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından dolayı mahkumiyet kararını, 5915 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca hükümlerin kesin nitelikte temyiz uygun olmadığından kabul etmeyi; tehdit suçuna ilişkin hükmü ise 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve ek fıkrasına göre uzlaştırma kapsamında alarak bozmayı, 1412 sayılı CMUK'ın 321. maddesi uyarınca 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle bozmayı karara kavuşturmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme, hakaret ve tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mala zarar verme, hakaret ve tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hakaret ve mala zarar verme suçlarından tayin edilen adli para cezalarının nevine ve miktarına göre hükümlerin, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.