Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/3122 K.2019/1837
Özet: Kuşakçu Mahkemesi, sanığın mala zarar verme ve hakaret suçlarına ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca reddine ve tehdit suçu için uzlaştırma şartlarını tamamlayarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ve 321. maddesine göre kararının bozulmasına hükmetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, hakaret ve mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit, hakaret ve mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.