Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/16037 K.2018/7145
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 2017/16037 E. ve 2018/7145 K. işlerinde, 276/50 yarışında, sanığın şirket kartı ile şahsi menfaat için hareket etmesini ve 4/2) suçu oluşturmasını kabul ederek, adli para cezasının arttırılması, hapis cezasının ertelenmesi ve hakların kısıtlanması konularındaki hatalara rağmen, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesine dayanarak 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesini uygulayıp kararı bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katılan şirkette çalışan sanığa şirket ihtiyaçları için kullanması için kredi kartının ve şifresinin verilmesinin ardından, kart ile aldığı şifreyi kullanarak şirket dışında kendi menfaatine yarar sağlaması eyleminin TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında tanımlı suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 155/2. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılması,
2- Kabule göre de;
a) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezanın da TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken hatalı uygulama sonucu eksik ceza tayini,
b) Hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 51/3. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
c) Sanık hakkında kurulan hükümde, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK.nun 53. maddesindeki belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Katılan şirkette çalışan sanığa şirket ihtiyaçları için kullanması için kredi kartının ve şifresinin verilmesinin ardından, kart ile aldığı şifreyi kullanarak şirket dışında kendi menfaatine yarar sağlaması eyleminin TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında tanımlı suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 155/2. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılması,
2- Kabule göre de;
a) Sanık hakkında hükmolunan adli para cezanın da TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken hatalı uygulama sonucu eksik ceza tayini,
b) Hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken denetim süresinin mahkum olunan cezadan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 51/3. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,
c) Sanık hakkında kurulan hükümde, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK.nun 53. maddesindeki belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.