Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/5821 K.2018/3987
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların katılan addan dolayı kasten yaralama ve 6136 sayılı yasa ile suç üstlenme suçlarından hükümlükleri hakkında temyiz başvurusu üzerine; (2) Mahkeme, sanıkların kasten yaralama suçlarından beraatlarını ve diğer suçlardan hükümlülüklerini sürdürür, ancak yaralama suçundan beraat kararını onaylayarak kararın bozurluğunu beyan eder.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme
HÜKÜM: -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat,
-Sanık ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme suçlarından hükümlülük,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle yaralama suçundan kurulan hükümde arttırım yapılırken uygulanan TCK.nun 87/3 madde ve fıkrasının iddianamede sevk maddesi olarak gösterilmesi karşısında tebliğnamenin 2. bendinin 2. sırasında yer alan CMK.nun 226. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, suç üstlenme ve katılan ...'a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün dikkate alınmaması bu suçlara ilişkin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yeterli delil bulunmadığına ve meşru müdafaa halinin olayda mevcut olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;
a- Sanık ... bakımından yapılan incelemede; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2006/673 esas, 2007/79 karar sayılı, sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 142/1... b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, suç tarihinden önce 11.05.2010 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre, tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanık ... bakımından yapılan incelemede ise; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'in, tüm aşamalarda, kayığının batırılmasından dolayı baba, oğul olan sanıkların birlikte kendisini yaraladığına dair iddiasına, katılan hakkındaki adli rapora, sanık ...'nın kavgaya dahil olduğuna ilişkin tevil yollu ikrarına, katılan ... ile tanıkların, katılan ...'i birden fazla kişinin birlikte dövdükleri sırada, kavgaya müdahale ettiklerine dair beyanlarına göre, sanık ...'ya yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
SUÇ: Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme
HÜKÜM: -Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat,
-Sanık ... hakkında kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve suç üstlenme suçlarından hükümlülük,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle yaralama suçundan kurulan hükümde arttırım yapılırken uygulanan TCK.nun 87/3 madde ve fıkrasının iddianamede sevk maddesi olarak gösterilmesi karşısında tebliğnamenin 2. bendinin 2. sırasında yer alan CMK.nun 226. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, suç üstlenme ve katılan ...'a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığın tekerrüre esas hükümlülüğünün dikkate alınmaması bu suçlara ilişkin aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın yeterli delil bulunmadığına ve meşru müdafaa halinin olayda mevcut olduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;
a- Sanık ... bakımından yapılan incelemede; İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2007 tarihli ve 2006/673 esas, 2007/79 karar sayılı, sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 142/1... b, 143, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, suç tarihinden önce 11.05.2010 tarihinde kesinleşmiş bulunmasına göre, tayin olunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanık ... bakımından yapılan incelemede ise; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'in, tüm aşamalarda, kayığının batırılmasından dolayı baba, oğul olan sanıkların birlikte kendisini yaraladığına dair iddiasına, katılan hakkındaki adli rapora, sanık ...'nın kavgaya dahil olduğuna ilişkin tevil yollu ikrarına, katılan ... ile tanıkların, katılan ...'i birden fazla kişinin birlikte dövdükleri sırada, kavgaya müdahale ettiklerine dair beyanlarına göre, sanık ...'ya yüklenen yaralama suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.