Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/36352 K.2013/11134
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/3 ve 58/6 maddelerine göre koşullu salıverme ve infaz rejimiyle ilgili hapis cezasının uygulanması ve adli para cezasının tekerrüre esas alınması konusundaki yargılamadır. (2) Mahkeme, sanığın sadece altsoy üzerindeki velayet haklarını koşullu salıvermeye kadar kısıtlayıp diğer hakları da kapsayacak şekilde uygulamasını ve 600 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınmasını kabul ederek hükmü düzeltilmiş hâlde onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
2- Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan sanık hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği ve Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2006 tarih, 2005/119-2006/285 karar sayılı ilamının "600 TL" adli para cezalarından ibaret olduğu ve karar tarihi itibariyle CMUK.nun 305/1-son madde ve fıkraları uyarınca kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322, 326/son maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ve hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp, yerine, "sanığın Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 tarih, 2004/164- 2006/158 karar sayılı ilamının tekerüre esas alınmasına ve sanığa verilen cezanın TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çek- tirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 600 TL adli para cezasının esas alınmasına" ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
2- Adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan sanık hakkında en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği ve Osmaniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2006 tarih, 2005/119-2006/285 karar sayılı ilamının "600 TL" adli para cezalarından ibaret olduğu ve karar tarihi itibariyle CMUK.nun 305/1-son madde ve fıkraları uyarınca kesin nitelikte olup tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322, 326/son maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine ''sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ve hükümden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılıp, yerine, "sanığın Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.05.2006 tarih, 2004/164- 2006/158 karar sayılı ilamının tekerüre esas alınmasına ve sanığa verilen cezanın TCK.nun 58/6. madde ve fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çek- tirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 600 TL adli para cezasının esas alınmasına" ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.