Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/2449 K.2013/11262
Özet: (1) Uyuşmazlık: Sanık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından (silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliği tehlikeye sokma) yargılanmıştır. (2) Mahkeme sonucu: Temyizinde sanığın hapis cezası, infaz rejimi ve koşullu salıverme şartları yeniden düzenlenerek, 6 ay 20 gün hapis ve adli para cezasının tekerrür nedeniyle artmış haliyle hüküm verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında ...'i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında ...'i olası kastla yaralaması nedeniyle ceza veri- lirken, temel ceza belirlendikten sonra TCK.nun 21/2. madde ve fıkrası uyarınca indirim yapılmadan önce TCK.nun 86/3-e madde, fıkra ve bendi uyarınca arttırım yapıldığı; daha sonra TCK.nun 21/2. madde ve fıkrasına göre indirim yapılarak TCK.nun 61/2. madde ve fıkrasına aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken, CMUK.nun 305/son madde ve fıkrasına aykırı olarak kesin nitelikte olan mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın, Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2007 gün ve 2007/114-525 esas-karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/3, 29/2, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunduğundan, hakkında hapis cezasının infazı yönünden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamdaki 1000 TL adli para cezasının esas alınmasına" denilmek suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Sanık hakkında ...'u silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliği ateş etmek suretiyle tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sair temyiz itirazları yerinde görülme- diğinden reddine, ancak:
1- Sanığın ...'a yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve mahkemece de kabulün bu şekilde yapıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e madde ve fıkraları uyarınca temel ceza belirlendikten sonra verilen cezadan teşebbüs nedeniyle anılan Yasanın 35. maddesine göre indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanık müdafiinin 04.02.2009 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygu- lanmasına ilişkin talebinin, genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan verilen hapis cezasının paraya veya tedbire çevrilmesi istemini de kapsadığı halde, bu konuda bir karar verilmemesi,
3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
4- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından en ağı- rının tekerrüre esas alınması gerekirken, CMUK.nun 305/son madde ve fıkrasına aykırı olarak kesin nitelikte olan mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybir- liğiyle (BOZULMASINA), 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında ...'i yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında ...'i olası kastla yaralaması nedeniyle ceza veri- lirken, temel ceza belirlendikten sonra TCK.nun 21/2. madde ve fıkrası uyarınca indirim yapılmadan önce TCK.nun 86/3-e madde, fıkra ve bendi uyarınca arttırım yapıldığı; daha sonra TCK.nun 21/2. madde ve fıkrasına göre indirim yapılarak TCK.nun 61/2. madde ve fıkrasına aykırı davranılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapıl- mamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken, CMUK.nun 305/son madde ve fıkrasına aykırı olarak kesin nitelikte olan mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "sanığın, Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2007 gün ve 2007/114-525 esas-karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/3, 29/2, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunduğundan, hakkında hapis cezasının infazı yönünden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinin uygulanması yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar açısından, mahkemece tekerrüre esas alınan ilamdaki 1000 TL adli para cezasının esas alınmasına" denilmek suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Sanık hakkında ...'u silahla yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliği ateş etmek suretiyle tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sair temyiz itirazları yerinde görülme- diğinden reddine, ancak:
1- Sanığın ...'a yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve mahkemece de kabulün bu şekilde yapıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e madde ve fıkraları uyarınca temel ceza belirlendikten sonra verilen cezadan teşebbüs nedeniyle anılan Yasanın 35. maddesine göre indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Sanık müdafiinin 04.02.2009 tarihli oturumda lehe hükümlerin uygu- lanmasına ilişkin talebinin, genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan verilen hapis cezasının paraya veya tedbire çevrilmesi istemini de kapsadığı halde, bu konuda bir karar verilmemesi,
3- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
4- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarından en ağı- rının tekerrüre esas alınması gerekirken, CMUK.nun 305/son madde ve fıkrasına aykırı olarak kesin nitelikte olan mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybir- liğiyle (BOZULMASINA), 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.