Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/7023 K.2012/13217
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (AKHİSAR) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.01.2011 gün ve 2010/299 esas, 2011/1 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.05.2011 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kararın gerekçe bölümünde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği ve tekerrürün 765 sayılı Yasada bir infaz kurumu olarak düzenlenip anılan Yasanın 7/3. maddesi de gözetildiğinde 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı Yasanın lehe olması halinde tekerrür hükmü uygulanmayacağından, somut olayda 5237 sayılı Yasanın sonuçları itibariyle sanık lehine bulunduğu ve 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı Ceza Genel Kurulu kararında açıklandığı üzere, sonradan yürürlüğe giren yasanın lehe olması halinde kesinleşmiş bulunan önceki karar ortadan kalkarak infazı mümkün bulunmadığı cihetle, CMK.nun 230 ve devamı maddelerine uygun biçimde olay, deliller ve varılan sonuç açıklanmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde kesinleşmiş kararın aynen infazına karar verildikten sonra ayrıca 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle hüküm karıştırılması,
Yasaya aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kararın gerekçe bölümünde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği ve tekerrürün 765 sayılı Yasada bir infaz kurumu olarak düzenlenip anılan Yasanın 7/3. maddesi de gözetildiğinde 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı Yasanın lehe olması halinde tekerrür hükmü uygulanmayacağından, somut olayda 5237 sayılı Yasanın sonuçları itibariyle sanık lehine bulunduğu ve 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı Ceza Genel Kurulu kararında açıklandığı üzere, sonradan yürürlüğe giren yasanın lehe olması halinde kesinleşmiş bulunan önceki karar ortadan kalkarak infazı mümkün bulunmadığı cihetle, CMK.nun 230 ve devamı maddelerine uygun biçimde olay, deliller ve varılan sonuç açıklanmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde kesinleşmiş kararın aynen infazına karar verildikten sonra ayrıca 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle hüküm karıştırılması,
Yasaya aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.