‹ Ana sayfa
Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku

Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/4629 K.2012/37120

Esas No: 2011/4629 · Karar No: 2012/37120 · Karar Tarihi: 05.12.2012
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM: Sanık ... hakkında hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... müdafiinin temyize hasren yapılan incelemede:
5237 sayılı TCK.nun 54/3. madde ve fıkrasında, suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı durumlarda müsadere kararı verilmeyebileceği hususunun düzenlendiği, sanıkların suçtan elde ettikleri menfaatin anılan fıkranın uygulanması açısından bir önem arz etmediği gözetilerek 44 göçmenin taşınması suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerekirken “suça göre daha ağır sonuçlar doğuracağı ve hakkaniyete aykırı olacağından” bahisle müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemece gerekçeleri gösterilerek takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddine, ancak:

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan yabancı mahkemece verilmiş mahkûmiyet kararlarının engel teşkil etmemesi halinde sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken, “suçun niteliği, işleniş biçimi, cezanın caydırıcı olmasını sağlamak için” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

../..

S/2

2- Sanığın üzerinde bulunan 200 ABD doları ile 2585 TL.nin suçtan elde edilip edilmediği belirlenmeden müsaderesine karar verilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.