Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/16378 K.2011/1433
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan hüküm ve adli para cezası ile ilgili temyiz başvurusunun kabul edilip edilmediği konusundadır. (2) Mahkeme, temyiz isteğini kabul ederek, adli para cezasını TL’ye çevirir, 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasını ekleyerek hükmü düzelterek onaylar.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, ne şekilde temyize başvurulabileceği hususunun kararda gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek hükmün esasına ilişkin yapılan incelemede;
Koşulları bulunduğu halde sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanık hakkında sonuç itibariyle tayin olunan adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 1.1.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 4.4.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı Kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, hak yoksunluklarının uygulanacağı sürelerin belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, YTL olarak hükmolunan sonuç adli para cezasının ve yargılama giderinin TL'ye çevrilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, ne şekilde temyize başvurulabileceği hususunun kararda gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği süresinde kabul edilerek hükmün esasına ilişkin yapılan incelemede;
Koşulları bulunduğu halde sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanık hakkında sonuç itibariyle tayin olunan adli para cezasının 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 1.1.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 4.4.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı Kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, hak yoksunluklarının uygulanacağı sürelerin belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, YTL olarak hükmolunan sonuç adli para cezasının ve yargılama giderinin TL'ye çevrilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.