Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/15768 K.2011/2265
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
**HÜKÜM:** Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, temyiz merciinin kararda gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin yerel mahkemenin 15.1.2007 gün ve 2006/108 esas, 2007/85 karar sayılı kararı kaldırılarak esas hükme ilişkin yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına, dosyada mevcut adli sicil kaydı içeriğinden ertelemeye engel geçmiş mahkumiyeti olmadığı anlaşılan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık durumu irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğünün verilen cezanın tür ve tutarına, CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasına göre temyiz olanağının bulunmadığı ve kesin olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine ve denetimli serbestliğe karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
**HÜKÜM:** Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, temyiz merciinin kararda gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin yerel mahkemenin 15.1.2007 gün ve 2006/108 esas, 2007/85 karar sayılı kararı kaldırılarak esas hükme ilişkin yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına, dosyada mevcut adli sicil kaydı içeriğinden ertelemeye engel geçmiş mahkumiyeti olmadığı anlaşılan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık durumu irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğünün verilen cezanın tür ve tutarına, CMUK.nun 305/1. madde ve fıkrasına göre temyiz olanağının bulunmadığı ve kesin olduğu, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, TCK.nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine ve denetimli serbestliğe karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 22.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.