Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/18193 K.2011/13583
Özet: (1) Sanık, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan mahkumiyet kararıyla ilgili olarak infaz aşamasında tekerrüre esas alınması ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin usul hatalarının düzeltilmesi talebinde bulunmuş; (2) Mahkeme, sanığın hapis cezasının en ağır kısmını infaz aşamasında tekerrüre esas alarak, denetimli serbestlik tedbirini “2 yıl” yerine “denetimli serbestli tedbiri uygulanmasına” olarak düzelterek ve TCK 53. maddesinin ilgili hükümlerini uygun şekilde ekleyerek kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas olmak üzere iki ayrı hüküm gösterilmiş ise de, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağır cezayı içeren hükmün infaz aşamasında tekerrüre esas alınması mümkün görülmüştür.
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre beliritlmeksizin denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "2 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "5275 sayılı CGİK.nun 108/4. maddesi gereğince 2 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ifadesinin çıkarılarak yerine "denetimli serbestli tedbirinin uygulanmasına" yazılması ve ayrıca hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fırkada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas olmak üzere iki ayrı hüküm gösterilmiş ise de, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, tekerrüre esas mahkumiyet hükümlerinden en ağır cezayı içeren hükmün infaz aşamasında tekerrüre esas alınması mümkün görülmüştür.
Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre beliritlmeksizin denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "2 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "5275 sayılı CGİK.nun 108/4. maddesi gereğince 2 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ifadesinin çıkarılarak yerine "denetimli serbestli tedbirinin uygulanmasına" yazılması ve ayrıca hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fırkada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.