Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/15159 K.2010/12801
Özet: Uyuşmazlık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm giyen sanığın temyiz dilekçesinin usul ve esaslara uygun olarak değerlendirilip, mahkemede karar yerinde gösterilen kanıtların yasalara aykırı olmadığına dair yapılan incelemedir. Mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde görerek hükmün bozulmasına karar vererek 4.11.2010 tarihinde oybirliği ile kararı bozmuştur.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
A- Cumhuriyet Savcısı temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliği ile (REDDİNE),
B- Sanığın temyiz isteğinin incelenmesine gelince:
Sanığın sabıka kaydında gözüken önceki mahkumiyet hükmünün bu dosyanın konusu olan suç tarihinden önce kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın fail üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan, sanık hakkında “başkaca artırım veya indirim yapılmasına yer olmadığına” karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; sabıka kaydı ve dosya içindeki ilam örneğinde yer alan mahkumiyeti paraya çevrilmiş ceza olduğu anlaşılan sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- Sanığın sabıkasındaki tekerrüre esas alınan hükmün adli para cezası olduğu ve bu nedenle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
4- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 4.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
A- Cumhuriyet Savcısı temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliği ile (REDDİNE),
B- Sanığın temyiz isteğinin incelenmesine gelince:
Sanığın sabıka kaydında gözüken önceki mahkumiyet hükmünün bu dosyanın konusu olan suç tarihinden önce kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre suçun kanıtlanmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu hususlara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın fail üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar karar yerinde tartışılmadan, sanık hakkında “başkaca artırım veya indirim yapılmasına yer olmadığına” karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla; sabıka kaydı ve dosya içindeki ilam örneğinde yer alan mahkumiyeti paraya çevrilmiş ceza olduğu anlaşılan sanığın yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, yasal ve yeterli olmayan bir gerekçeyle hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- Sanığın sabıkasındaki tekerrüre esas alınan hükmün adli para cezası olduğu ve bu nedenle hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
4- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 4.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.