Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Borçlar Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/512 K.2012/6603
Özet: (1) Taraflar arasında haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı itirazın iptali ve 446,88 TL’lik bedele yöneliktir; (2) Mahkeme, davalının temyiz itirazlarını reddederek kararını onaylamış, davacının temyiz inceleme isteğini de reddetmiş, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına hükmetmiştir.
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraflarca tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı tarafın temyizi, reddine karar verilen 446,88 TL’lik bedele yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 5236 sayılı yasayla 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 24.01.2011 tarihinde ve anılan ve anılan Kanununun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.540 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, davalıdan harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.
İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı tarafın temyizi, reddine karar verilen 446,88 TL’lik bedele yöneliktir.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 5236 sayılı yasayla 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyize konu karar 24.01.2011 tarihinde ve anılan ve anılan Kanununun yürürlük gününden sonra verildiğinden incelenmesi istenilen hüküm 1.540 TL olarak belirlenen kesinlik sınırı içinde kalmaktadır. Niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde, temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verilmesi gerektiği gibi yerel mahkemenin bir karar vermemesi halinde 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alınarak davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacı tarafın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, davalıdan harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.