Yargıtay 7. Hukuk Dairesi İcra ve İflas Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2012/4092 K.2012/8623
Özet: Yargıtay, davacının 29.11.2012 tarihli kararın temyiz inceleme isteğinin REDDİNE karar vererek, 1.639,00 TL’lik tazminat talebinin 1.465,40 TL’sinin ödeyeceğini ve harcın iadesine izin verdiğini hüküm lüzumunda kabul etti.
Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı Yasalarla 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyiz talebi toplam 1.639,00 TL'lik istemden reddine karar verilen 1.465,40 TL alacağa yönelik olup, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
O halde davacının temyiz inceleme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
HUMK’nun 427. maddesi hükmünde açıklanan yargı denetimine ilişkin kesinlik sınırı, 4146, 5219, 5236 sayılı Yasalarla 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL’ye yükseltilmiştir.
Temyiz talebi toplam 1.639,00 TL'lik istemden reddine karar verilen 1.465,40 TL alacağa yönelik olup, anılan yasanın yürürlük gününden sonra oluşturulmuştur. Hal böyle olunca sözü edilen ve incelenmesi istenilen kararın kesinlik sınırı içerisinde olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan niteliği itibariyle kesin olan kararların temyiz edilmeleri halinde temyiz istemi hakkında yerel mahkemece bir karar verileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği kuşkusuzdur.
O halde davacının temyiz inceleme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 29.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.