Yargıtay 7. Hukuk Dairesi Aile Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2011/1118 K.2011/3713
Özet: (1) Dava, miras bırakanın ölümünden sonra mirasçıların paylarının belirlenmesi ve boşanmış eşin dörtte bir payının verilmesi talebine ilişkin mirasçılık belgesi düzenleme ihtiyacını içeriyor. (2) Mahkeme, mevcut delillerin yetersiz olduğunu ve ilgili kanun hükümlerinin uygulanmadığını tespit ederek davayı reddetti, temyiz harcını iade etti ve kararın bozulmasına hükmeddi.
Hasımsaz olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece miras bırakanın boşanmış eşine pay verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 517. maddesi hükmünde “mirasın ölümle açılacağı”, 444/1. maddesinde ise “ölenin çocukları ile birlikte mirasçı olan karı veya kocanın dörtte bir miras alacağı” açıklanmıştır.
Dosya içeriğinde toplanan delillerden Iğdır İli ... İlçesi ... Köyü Cilt 15 Hane 72'de nüfusa kayıtlı miras bırakan ... ...'ın 17.05.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak çocukları ... ..., ..., ..., ..., ... ...'ı bıraktığı nüfus kayıtlarının düşünceler kısmında Alman Uyruklu ... kızı ... ... ... ile evli yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece oluşturulan mirasçılık belgesinde miras bırakanın terekesi 8 pay kabul edilerek 2 payın Alman Uyruklu ... ... ...'ye verilmiştir. Dava dosyasına ibraz edilen Almancadan tercümesi yapılan Schöneberg Hukuk Mahkemesinin 24.03.2010 tarihli oturumunda tanık olarak dinlenen mirasçı ... ... ... miras bırakanla evli kaldıklarını mahkeme huzuru ile boşandıklarını ifade etmiş, davacı tarafından Charlottenburg Sulh Mahkemesi (Aile Mahkemesi) 27 0cak 1995 tarihli boşanma ilamı mahkemeye sunulduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa, Alman Mahkemelerinden verilmiş boşanma ilamının Türkiye'de tenfizini sağlaması bakımından Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açması için süre verilmesi, sonucunun beklenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece miras bırakanın boşanmış eşine pay verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç da davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.
743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 517. maddesi hükmünde “mirasın ölümle açılacağı”, 444/1. maddesinde ise “ölenin çocukları ile birlikte mirasçı olan karı veya kocanın dörtte bir miras alacağı” açıklanmıştır.
Dosya içeriğinde toplanan delillerden Iğdır İli ... İlçesi ... Köyü Cilt 15 Hane 72'de nüfusa kayıtlı miras bırakan ... ...'ın 17.05.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak çocukları ... ..., ..., ..., ..., ... ...'ı bıraktığı nüfus kayıtlarının düşünceler kısmında Alman Uyruklu ... kızı ... ... ... ile evli yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece oluşturulan mirasçılık belgesinde miras bırakanın terekesi 8 pay kabul edilerek 2 payın Alman Uyruklu ... ... ...'ye verilmiştir. Dava dosyasına ibraz edilen Almancadan tercümesi yapılan Schöneberg Hukuk Mahkemesinin 24.03.2010 tarihli oturumunda tanık olarak dinlenen mirasçı ... ... ... miras bırakanla evli kaldıklarını mahkeme huzuru ile boşandıklarını ifade etmiş, davacı tarafından Charlottenburg Sulh Mahkemesi (Aile Mahkemesi) 27 0cak 1995 tarihli boşanma ilamı mahkemeye sunulduğu anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca mahkemece davacı tarafa, Alman Mahkemelerinden verilmiş boşanma ilamının Türkiye'de tenfizini sağlaması bakımından Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açması için süre verilmesi, sonucunun beklenmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 91.05 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.