Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/17556 K.2017/8312
Özet: İnfaz mahkemesinin 765/2 TCK. eylemi suistimal suçunu “basit zimmet” olarak değerlendirip zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle 10 yıllık zamanaşımı aşılmasına ve “onama” kararıyla hükmü doğruladığı, temyiz itirazlarını ise “reddi” ile sonuçlandırdığı.
MAHKEMESİ: Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal
HÜKÜM: Beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Her ne kadar sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği ceza miktarı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. 104/2. maddeleri gereğince en çok 7,5 yıllık zamanaşımına tabii olduğu gerekçeyesiyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sübutu halinde sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4389 sayılı Yasanın 22/3. maddesinde düzenlenen basit zimmet suçunu oluşturacağı, zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın savunmasının alındığı 19.02.2002 tarihi itibariyle hüküm tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/1-2 maddeleri uyarınca 10 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek kararın netice itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal
HÜKÜM: Beraat
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Her ne kadar sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK.nun 510. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği ceza miktarı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. 104/2. maddeleri gereğince en çok 7,5 yıllık zamanaşımına tabii olduğu gerekçeyesiyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sübutu halinde sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4389 sayılı Yasanın 22/3. maddesinde düzenlenen basit zimmet suçunu oluşturacağı, zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın savunmasının alındığı 19.02.2002 tarihi itibariyle hüküm tarihinde 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/1-2 maddeleri uyarınca 10 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek kararın netice itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.