Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/4751 K.2012/8417
Özet: Uyuşmazlık konusu, alkollü araç kullanmak eylemi nedeniyle idari para cezası uygulanması ve sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin kararın bozulması talebidir. Mahkeme, Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18/10/2010 tarihli ve 2010/421 değişik iş sayılı kararını kanun yararına bozarak, ilgili idari yaptırım kararının iptalini ve sürücü belgesinin geri alınmasını kararlaştırmıştır.
Alkollü araç kullanmak eyleminden ... hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesi gereğince 548,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Giresun Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 01/08/2010 tarihli ve 486050 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına vaki başvuru üzerine idari para cezasının kaldırılmasına ilişkin Giresun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/10/2010 tarihli ve 2010/421 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.01.2012 gün ve 5533 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2012 gün ve KYB. 2012-39587 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenerek kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Giresun 1. Sulh Ceza Mehkemesinin 18.10.2010 gün ve 2010/ 421 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 17.04.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
5326 sayılı yasanın 3/a bendi “idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanır” şeklinde düzenlenmiştir.
Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 38/55 sayılı kararında ehliyetin geri alınması hükmünün temyizi kabil ve Yargıtay denetimine tabi olduğuna dair bir başka Genel Kurul Kararı gerekçe olarak gösterilmiştir.
5326 sayılı Kabahatler Kanununun 19.maddesi “saklı tutulan hükümler” başlığı altında diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için (a) (b) (c) (d) bentlerinde belirtilen yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır şeklinde düzenlenmiş, (c) bendinde de “Ruhsat veya ehliyetin geri alınması yer almış olup, kabahatler kanununda düzenlenen başvuru ve itirazla ilgili hükümlerin uygulanmayacağı açıkça belirtilmiştir.
İzah edilen nedenler karşısında 2918 sayılı yasanın 48.maddesi gereği verilen ehliyetin geri alınması yaptırımı temyize tabi olduğundan itirazen incelenemez, itiraz dilekçesi de mercide hata kabul edilerek Yargıtay 7.Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirdi. Bu nedenle de yerel mahkeme hükmü kesinleşmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği kanaatiyle çoğunluğun kabul ve sonuç olarak da bozma kararına katılmıyorum.
Mezkür ihbarnamede;
Muterize alkollü araç kullanmak eyleminden dolayı idare tarafından uygulanan idari para cezasını müteakip, sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına da yine idare tarafından karar verilmiş olunması karşısında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 27/8. maddesinde yer alan, "İdari yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idari yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idari yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idari yargı merciinde görülür." şeklindeki düzenleme ile Uyuşmazlık Mahkemesinin sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına ilişkin davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğuna dair 06/03/2006 tarihli ve 2006/7 esas, 2006/27 sayılı kararı nazara alındığında, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, başvurunun esastan incelenerek kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Giresun 1. Sulh Ceza Mehkemesinin 18.10.2010 gün ve 2010/ 421 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 17.04.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
5326 sayılı yasanın 3/a bendi “idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanır” şeklinde düzenlenmiştir.
Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 38/55 sayılı kararında ehliyetin geri alınması hükmünün temyizi kabil ve Yargıtay denetimine tabi olduğuna dair bir başka Genel Kurul Kararı gerekçe olarak gösterilmiştir.
5326 sayılı Kabahatler Kanununun 19.maddesi “saklı tutulan hükümler” başlığı altında diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için (a) (b) (c) (d) bentlerinde belirtilen yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklıdır şeklinde düzenlenmiş, (c) bendinde de “Ruhsat veya ehliyetin geri alınması yer almış olup, kabahatler kanununda düzenlenen başvuru ve itirazla ilgili hükümlerin uygulanmayacağı açıkça belirtilmiştir.
İzah edilen nedenler karşısında 2918 sayılı yasanın 48.maddesi gereği verilen ehliyetin geri alınması yaptırımı temyize tabi olduğundan itirazen incelenemez, itiraz dilekçesi de mercide hata kabul edilerek Yargıtay 7.Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirdi. Bu nedenle de yerel mahkeme hükmü kesinleşmediğinden kanun yararına bozma talebinin reddi gerektiği kanaatiyle çoğunluğun kabul ve sonuç olarak da bozma kararına katılmıyorum.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.