Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/29703 K.2013/23801
Özet: (1) Uyuşmazlık, 5015 sayılı kanuna muhalefet suçundan dolayı sanıkların hapis ve adli para cezalarının belirlenmesi ve ilgili yasal hükümlerle uyumsuzluk iddialarıdır. (2) Mahkeme, sanıklara verilen hapis cezasını 2 yıl 3 ay 12 gün olarak düzelterek, adli para cezasının taksitlendirilmesini iptal edip, hak yoksunluk kararlarını revize ederek ve ilgili maddeleri düzeltme kararıyla hükümlerin yeniden onaylanmasını sağladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5015 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, zoralım
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılması neticesinde 2 yıl 3 ay 15 gün yerine 2 yıl 3 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanıklara hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanıkların aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının B-4 bendinde ve gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanması sırasında, tayin olunan gün adli para cezası miktarının 250 gün yerine 550 gün olarak yazılması,
4-Suça konu kaçak akaryakıt ve suçta kullanılan araçların 5015 sayılı Yasanın ek 5. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden 5015 sayılı yasanın ek 5. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderelerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ve araç sahibi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında düzenlenen A ve B paragrafları şeklindeki hükümlerin; 5 numaralı bendinde bulunan "hükmün kesinleşme tarihinden itibaren" ifadesi ile 6 numaralı bendinde yer alan "5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen haklarından koşullu salıverilmeleri tarihine kadar ayrı ayrı yoksun bırakılmasına," cümlesinin ve hükmün C paragrafında bulunan "delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi" ibaresinin çıkartılmasına, sanıklar hakkındaki hükümlerin hak yoksunluklarına karar verilen 6 numaralı bentlerine son cümle olarak ayrı ayrı "53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesine ve ayrıca sanık ... hakkındaki hükmün B-4 numaralı bendinde yer alan "550" ibaresinin yerine "250" ibaresinin yazılmasına karar verilmek suretiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5015 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülük, zoralım
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezalarından indirim yapılması neticesinde 2 yıl 3 ay 15 gün yerine 2 yıl 3 ay 12 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanıklara hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanıkların aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3-Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasının B-4 bendinde ve gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanması sırasında, tayin olunan gün adli para cezası miktarının 250 gün yerine 550 gün olarak yazılması,
4-Suça konu kaçak akaryakıt ve suçta kullanılan araçların 5015 sayılı Yasanın ek 5. maddesi uyarınca müsaderelerine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden 5015 sayılı yasanın ek 5. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderelerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ve araç sahibi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında düzenlenen A ve B paragrafları şeklindeki hükümlerin; 5 numaralı bendinde bulunan "hükmün kesinleşme tarihinden itibaren" ifadesi ile 6 numaralı bendinde yer alan "5237 sayılı TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen haklarından koşullu salıverilmeleri tarihine kadar ayrı ayrı yoksun bırakılmasına," cümlesinin ve hükmün C paragrafında bulunan "delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi" ibaresinin çıkartılmasına, sanıklar hakkındaki hükümlerin hak yoksunluklarına karar verilen 6 numaralı bentlerine son cümle olarak ayrı ayrı "53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesine ve ayrıca sanık ... hakkındaki hükmün B-4 numaralı bendinde yer alan "550" ibaresinin yerine "250" ibaresinin yazılmasına karar verilmek suretiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.