Yargıtay7. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/20018 K.2012/22789
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 4926 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararı ve bu kararın tebligat usulsüzlüğü nedeniyle geçerli temyiz talebinin reddi üzerine kurulmuştur. (2) Mahkeme, yerel mahkemenin temyiz ret kararını onaylayarak, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin geçerliliğini kabul etmedi ve 4926 sayılı kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz talebini reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4926 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 22.03.2010 gün ve 2008/383 Esas, 2008/477 Karar sayılı kararı yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.
(Muhalif)
KARŞI OY
Sanığın mahkumiyetine dair 24.05.2005 tarihli karar, 19.07.2005 tarihinde “mesai saatlerinde konutta bulunmadığından” komşusuna haber verilerek, iki nolu örnek kapıya yapıştırılıp muhtara bırakılması suretiyle sanığa tebliğ edilmiştir.
Sanık yüzüne karşı verilen bu kararı 26.05.2005 günlü müddeti muhafaza ve 18.07.2005 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesiyle temyiz etmiştir.
Dairece, yasa değişikliği nedeniyle (Hükmün açıklanmasının geri bırakılabileceği olanaklı hale geldiğinden) hüküm bozulmuş, duruşma için sanığa gönderilen aynı adresi taşıyan davetiye, şahıs adreste tanınmadığından aynı muhtarında tespitiyle mahkemeye iade edilmiş, gıyapta hüküm kurularak, sanığın aynı adresine çıkarılan tebligatın şahsın adreste tanınmadığı şerhini içeren muhtar tespitiyle mahkemeye gönderilmiş, bu kez tebligat kanununun 35.maddesine göre aynı adreste tebligat yapılıp hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmıştır.
Sanık daha sonra verdiği dilekçesinde üniversite öğrencisi olduğunu okulu bitince memleketine döndüğünü, askerlik işlemlerini yaptırırken sabıkasının ortaya çıktığını, kendisine tebligat yapılmadan kararın kesinleştirildiğini belirterek, hükmü temyiz etmiş, mahkemece süresinden sonra vaki temyizinin reddine karar verilmiş dairecede bu karar onanmıştır.
Sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde kabulü gerekir.
Usulüne uygun olduğu kabul edilen gerekçeli kararın tebliğine dair 19.07.2005 günlü tebligat usulsüzdür.
Şöyle ki; 24.05.2005 tarihli karar sanığın yüzüne karşı verilmiş, sanık 26.05.2005 günlü müddeti muhafaza ve 18.07.2005 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesiyle kararı temyiz etmiştir. 19.07.2005 tarihinde muhtara bırakılan tebligat tarihinden önce, sanık öğrenme üzerine gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Yani tebligatı aldığı anlaşılamamaktadır.
19.07.2005 günlü tebligatta, sanığın mesai saatlerinde evde bulunamadığı belirtilmiş, adreste bulunmama nedeni açıkça yazılmamıştır. Tebligat parçasına komşusunun imzası alınmamıştır. Sanığın adresten sürekli ayrılması halinde bu şekilde tebliğ geçerli değildir. Daha sonra çıkarılan 2 tebligatta aynı muhtar tastikiyle adreste tanınmadığından iade edilmiştir.
Bu kez yeterli adres araştırması yapılamadan T.K.nın 35.maddesine göre tebligat yapılmıştır.
Tüm bu anlatılanlardan,
T.K.nun 35.maddesine göre tebligatın geçerliliğine esas alınan 19.07.2005 günlü tebligat geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz geçerli olup, yerel mahkemenin temyiz ret kararı kaldırılarak, esastan incelenme yapılması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
SUÇ: 4926 sayılı kanuna muhalefet
HÜKÜM: Temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 22.03.2010 gün ve 2008/383 Esas, 2008/477 Karar sayılı kararı yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün ONANMASINA, 11.09.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.
(Muhalif)
KARŞI OY
Sanığın mahkumiyetine dair 24.05.2005 tarihli karar, 19.07.2005 tarihinde “mesai saatlerinde konutta bulunmadığından” komşusuna haber verilerek, iki nolu örnek kapıya yapıştırılıp muhtara bırakılması suretiyle sanığa tebliğ edilmiştir.
Sanık yüzüne karşı verilen bu kararı 26.05.2005 günlü müddeti muhafaza ve 18.07.2005 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesiyle temyiz etmiştir.
Dairece, yasa değişikliği nedeniyle (Hükmün açıklanmasının geri bırakılabileceği olanaklı hale geldiğinden) hüküm bozulmuş, duruşma için sanığa gönderilen aynı adresi taşıyan davetiye, şahıs adreste tanınmadığından aynı muhtarında tespitiyle mahkemeye iade edilmiş, gıyapta hüküm kurularak, sanığın aynı adresine çıkarılan tebligatın şahsın adreste tanınmadığı şerhini içeren muhtar tespitiyle mahkemeye gönderilmiş, bu kez tebligat kanununun 35.maddesine göre aynı adreste tebligat yapılıp hükmün kesinleştirilerek infaza verildiği anlaşılmıştır.
Sanık daha sonra verdiği dilekçesinde üniversite öğrencisi olduğunu okulu bitince memleketine döndüğünü, askerlik işlemlerini yaptırırken sabıkasının ortaya çıktığını, kendisine tebligat yapılmadan kararın kesinleştirildiğini belirterek, hükmü temyiz etmiş, mahkemece süresinden sonra vaki temyizinin reddine karar verilmiş dairecede bu karar onanmıştır.
Sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde kabulü gerekir.
Usulüne uygun olduğu kabul edilen gerekçeli kararın tebliğine dair 19.07.2005 günlü tebligat usulsüzdür.
Şöyle ki; 24.05.2005 tarihli karar sanığın yüzüne karşı verilmiş, sanık 26.05.2005 günlü müddeti muhafaza ve 18.07.2005 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesiyle kararı temyiz etmiştir. 19.07.2005 tarihinde muhtara bırakılan tebligat tarihinden önce, sanık öğrenme üzerine gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Yani tebligatı aldığı anlaşılamamaktadır.
19.07.2005 günlü tebligatta, sanığın mesai saatlerinde evde bulunamadığı belirtilmiş, adreste bulunmama nedeni açıkça yazılmamıştır. Tebligat parçasına komşusunun imzası alınmamıştır. Sanığın adresten sürekli ayrılması halinde bu şekilde tebliğ geçerli değildir. Daha sonra çıkarılan 2 tebligatta aynı muhtar tastikiyle adreste tanınmadığından iade edilmiştir.
Bu kez yeterli adres araştırması yapılamadan T.K.nın 35.maddesine göre tebligat yapılmıştır.
Tüm bu anlatılanlardan,
T.K.nun 35.maddesine göre tebligatın geçerliliğine esas alınan 19.07.2005 günlü tebligat geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz geçerli olup, yerel mahkemenin temyiz ret kararı kaldırılarak, esastan incelenme yapılması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.