Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku Trafik Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2007/15408 K.2010/6367
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın üçüncü kez alkollü araç kullanması nedeniyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca idari para cezasının verilmesi ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin kararın geçerliliği üzerinedir. Mahkeme, sanığın sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınması talebini reddederek, idari para cezası kararını onaylamış ve kanun yararına bozma yolunun uygulanamayacağını belirlemiştir.
Üçüncü kez alkollü araç kullanmak suçundan sanık ...'un, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddeleri uyarınca 3.600 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Konya-Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/03/2007 tarihli ve 2007/113 idari para cezası kayıt numaralı kararını müteakip, adı geçenin sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınmasına dair karar talep edilmesi üzerine, bu tür davaların idare mahkemeleri tarafından bakılmaları gerektiğinden bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Konya Nöbetçi İdare Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, KONYA-EREĞLİ Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2007 tarihli ve 2007/244-339 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 3.10.2007 gün ve 50135 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.11.2007 gün ve KYB. 2007-219761 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/05/2006 tarihli ve 2006/1463-8099 sayılı benzer bir ilamında da belirtildiği üzere; 5252 sayılı Kanunun 7. maddesi ile, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesindeki hafif hapis cezası idari para cezasına dönüştürülerek idari para cezasına karar verme yetkisi Cumhuriyet Savcısına verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 16. maddesinde idari yaptırım türleri belirlenmiş olup, bunlar arasında sürücü belgesinin geri alınmasının bulunmadığı, aynı Kanunun 19. maddesinde de, diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için ruhsat ve ehliyetin geri alınması gibi yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda, bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklı olduğunun belirtildiği ve halen yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanunun 112. maddesi gereğince sürücü belgesinin Sulh Ceza Mahkemesi tarafından geri alınması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre suçlar ve kabahatler hakkında yapılan düzenlemeler ile kendine özgü yargılama ve yasa yolları getirilmiştir.
5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu suçlar için öngörülmüş olup, anılan yasanın 267-271. maddeleri kapsamındaki kararlara karşı başvurulabilen yasa yoludur.
Kabahatler Kanunu genel hükümleri düzenlerken ihtiyaç duyduğu konularda 5271 sayılı yasaya atıfta bulunduğu halde, verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolları düzenlemesinde, 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde yer alan kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğine dair bir atıfta bulunmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenler ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve 2010/33 E. - 2010/58 K. sayılı kararı uyarınca Kabahatler Kanunu kapsamında verilen kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, üye ...'ın değişik gerekçesiyle, 13.4.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Muhalif
DEĞİŞİK GEREKÇE
Sanık hakkında 2918 sayılı yasanın 48/5 maddesine göre 3. kez alkollü araç kullanmaktan trafik suç tutanağı düzenlenmesi ile 29.3.2007 gün ve 2007/113 kayıt nolu kararı ile Cumhuriyet Savcılığınca idari para cezası verilmiş, ehliyetin geri alınması için mahkemeden karar istenmesi üzerine de davaya bakmanın idari mahkemenin görevi içinde olduğundan itirazı kabil olmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.
Bu kararın itirazı kabil değil yargı yerini değiştiren bir karar olması nedeniyle temyizi kabil bir karar olduğundan C.G.K.Kararları uyarınca tefhim usulüne uygun olmadığından sanığa meşruhatlı tebligat yapılması gerektiği halde bu hususa riayet edilmemiştir. Bu nedenle de sözü edilen karar kesinleşmemiştir.
Yazılı Emir talebinin bu gerekçe ile reddi gerektiği görüşündeyim.
Mezkür ihbarnamede;
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17/05/2006 tarihli ve 2006/1463-8099 sayılı benzer bir ilamında da belirtildiği üzere; 5252 sayılı Kanunun 7. maddesi ile, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/5. maddesindeki hafif hapis cezası idari para cezasına dönüştürülerek idari para cezasına karar verme yetkisi Cumhuriyet Savcısına verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 16. maddesinde idari yaptırım türleri belirlenmiş olup, bunlar arasında sürücü belgesinin geri alınmasının bulunmadığı, aynı Kanunun 19. maddesinde de, diğer kanunlarda kabahat karşılığında öngörülen belirli bir süre için ruhsat ve ehliyetin geri alınması gibi yaptırımlara ilişkin hükümlerin, ilgili kanunlarda, bu kanun hükümlerine uygun değişiklik yapılıncaya kadar saklı olduğunun belirtildiği ve halen yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanunun 112. maddesi gereğince sürücü belgesinin Sulh Ceza Mahkemesi tarafından geri alınması gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümlerine göre suçlar ve kabahatler hakkında yapılan düzenlemeler ile kendine özgü yargılama ve yasa yolları getirilmiştir.
5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yolu suçlar için öngörülmüş olup, anılan yasanın 267-271. maddeleri kapsamındaki kararlara karşı başvurulabilen yasa yoludur.
Kabahatler Kanunu genel hükümleri düzenlerken ihtiyaç duyduğu konularda 5271 sayılı yasaya atıfta bulunduğu halde, verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolları düzenlemesinde, 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesinde yer alan kanun yararına bozma yoluna gidilebileceğine dair bir atıfta bulunmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenler ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.03.2010 gün ve 2010/33 E. - 2010/58 K. sayılı kararı uyarınca Kabahatler Kanunu kapsamında verilen kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, üye ...'ın değişik gerekçesiyle, 13.4.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Muhalif
DEĞİŞİK GEREKÇE
Sanık hakkında 2918 sayılı yasanın 48/5 maddesine göre 3. kez alkollü araç kullanmaktan trafik suç tutanağı düzenlenmesi ile 29.3.2007 gün ve 2007/113 kayıt nolu kararı ile Cumhuriyet Savcılığınca idari para cezası verilmiş, ehliyetin geri alınması için mahkemeden karar istenmesi üzerine de davaya bakmanın idari mahkemenin görevi içinde olduğundan itirazı kabil olmak üzere görevsizlik kararı verilmiştir.
Bu kararın itirazı kabil değil yargı yerini değiştiren bir karar olması nedeniyle temyizi kabil bir karar olduğundan C.G.K.Kararları uyarınca tefhim usulüne uygun olmadığından sanığa meşruhatlı tebligat yapılması gerektiği halde bu hususa riayet edilmemiştir. Bu nedenle de sözü edilen karar kesinleşmemiştir.
Yazılı Emir talebinin bu gerekçe ile reddi gerektiği görüşündeyim.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.