Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1579 K.2012/23782
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın yakınanlara ait araçlara zorlanarak girerek hırsızlık ve mala zarar verme suçları işlediği iddiası üzerine yapılan temyiz başvurusudur. (2) Mahkeme, 5237 sayılı TCY’nin ilgili maddelerine göre eylemlerin hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğunu kabul ederek, sanığın yararına hüküm vermeyi reddetmiş ve kararını bozmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 5237 sayılı Yasanın uygulanmasına yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yakınan ....'a ait araca ön kapı zorlanarak girildiğinden eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu; yakınan ...'a ait araca da spatula kullanılarak sol ön kapının açılarak girildiği, ancak spatulanın kapı kilidini açmak için kullanıldığına ilişkin kanıt bulunmadığı, mevcut kuşkunun sanık yararına yorumlanması gerektiğinden eylemin anılan Yasanın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, gerekçe bölümünde adı geçen yakınanlara yönelik eylemlerde, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d. maddesiyle uygulama yapılacağından söz edilmesi,
2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınması devam eden yakınanlar .... karşı 5237 sayılı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması,
3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi, 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan “gece” kavramının 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre cezayı artırıcı neden olmasının ve artırım oranının saptanması amacıyla ve 168/1. maddesi uyarınca indirim sırasında bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
5-Sanığın eylemine Mahkemece uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 523/1, 81/2. (5 kez) maddeleriyle, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan yakınan ... ' e yönelik eylem bakımından 142/1-b, 168/1, 53, yakınanlar ...............'ya yönelik eylem bakımından 151/1, 53. maddelerinin; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, mala zarar verme suçu bakımından uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...‘in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: 5237 sayılı Yasanın uygulanmasına yer olmadığına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yakınan ....'a ait araca ön kapı zorlanarak girildiğinden eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu; yakınan ...'a ait araca da spatula kullanılarak sol ön kapının açılarak girildiği, ancak spatulanın kapı kilidini açmak için kullanıldığına ilişkin kanıt bulunmadığı, mevcut kuşkunun sanık yararına yorumlanması gerektiğinden eylemin anılan Yasanın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, gerekçe bölümünde adı geçen yakınanlara yönelik eylemlerde, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d. maddesiyle uygulama yapılacağından söz edilmesi,
2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanın hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin hırsızlığın yanı sıra yakınması devam eden yakınanlar .... karşı 5237 sayılı Yasanın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması,
3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve mala zarar verme suçunu oluşturan eylemler nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi, 765 sayılı Yasada bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan “gece” kavramının 5237 sayılı Yasanın 143. maddesine göre cezayı artırıcı neden olmasının ve artırım oranının saptanması amacıyla ve 168/1. maddesi uyarınca indirim sırasında bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
5-Sanığın eylemine Mahkemece uygulanan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 523/1, 81/2. (5 kez) maddeleriyle, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan yakınan ... ' e yönelik eylem bakımından 142/1-b, 168/1, 53, yakınanlar ...............'ya yönelik eylem bakımından 151/1, 53. maddelerinin; anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, mala zarar verme suçu bakımından uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, sanık yararına Yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...‘in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.