Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/6128 K.2013/736
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin yerel mahkeme kararı ve bu kararın temyizinde yargılama giderlerinin ayrı ayrı yüklenmesi, velayet hakları ve cezanın infaz süresi konularında hatalı uygulamaların iddialarını içerir. Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek, hükmü bozmuş, yargılama giderlerini sanıklardan payları oranında ayrı ayrı almayı, hapis infazı tamamlanana kadar velayet haklarını kısıtlamayı ve koşullu salıverilen sanıklar için ilgili yasaklamaları kaldırmayı kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların eylemini yakınana ait aracın kapı kilidini zorlayarak açıp gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken anılan Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; sanık ...’in adli sicil kaydında bulunan hükümlülüklerine ilişkin kararların kesinleşme ve yerine getirme tarihlerini içerir örnekleri istendikten sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, ‘müteselsilen’ alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoylarıu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına ve yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına ” cümlelerinin yazılması suretiyle eleştiriler dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıkların eylemini yakınana ait aracın kapı kilidini zorlayarak açıp gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken anılan Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; sanık ...’in adli sicil kaydında bulunan hükümlülüklerine ilişkin kararların kesinleşme ve yerine getirme tarihlerini içerir örnekleri istendikten sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ancak;
1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, ‘müteselsilen’ alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoylarıu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına ve yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına ” cümlelerinin yazılması suretiyle eleştiriler dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.