Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/1962 K.2012/7278
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların gece vakti belediye büfesine hırsızlık ve mala zarar verme eylemleriyle işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarıdır; Asliye Ceza Mahkemesi, bu suçlamaları kabul ederek sanıkları mahkum etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık ... hakkında ise, mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların eylem ve fikir birliği içinde, gece vakti, yakınanın işlettiği belediye büfesine hırsızlık amacıyla gittikleri, sanıklardan ... ile ...'in büfeye ait camın menteşelerini sökmek suretiyle zarar verdikleri ve pencereyi açtıkları, diğer sanık ...'ın ise içeri girerek içeriden çok miktarda sigara, çikolata, meyve suları ve miktarı tam olarak tespit edilemeyen bir miktar bozuk parayı alarak poşete doldurduğu, malzemeleri arkadaşlarına girdiği yerden uzattığı, daha sonra birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, şeklinde gelişen olayda;
1-) Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınan büfeden yapılan hırsızlık eyleminde, TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2-) Sanıklar hakkında verilen her bir hapis cezasının süresine göre 5237 sayılı TCK.nun 50/3 ve 50/1-d maddesinin ayrı ayrı uygulanarak tedbire hükmedilmesi gerekirken, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezalarının toplamı üzerinden tedbir uygulanması,
3-) Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık ... hakkında ise, mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların eylem ve fikir birliği içinde, gece vakti, yakınanın işlettiği belediye büfesine hırsızlık amacıyla gittikleri, sanıklardan ... ile ...'in büfeye ait camın menteşelerini sökmek suretiyle zarar verdikleri ve pencereyi açtıkları, diğer sanık ...'ın ise içeri girerek içeriden çok miktarda sigara, çikolata, meyve suları ve miktarı tam olarak tespit edilemeyen bir miktar bozuk parayı alarak poşete doldurduğu, malzemeleri arkadaşlarına girdiği yerden uzattığı, daha sonra birlikte olay yerinden uzaklaştıkları, şeklinde gelişen olayda;
1-) Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınan büfeden yapılan hırsızlık eyleminde, TCK.nun 142/1-b maddesi yerine, yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2-) Sanıklar hakkında verilen her bir hapis cezasının süresine göre 5237 sayılı TCK.nun 50/3 ve 50/1-d maddesinin ayrı ayrı uygulanarak tedbire hükmedilmesi gerekirken, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesine aykırı olarak tayin olunan hapis cezalarının toplamı üzerinden tedbir uygulanması,
3-) Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.