Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/6797 K.2010/16144
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararı ve ilgili cezai indirimlerin uygulanmaması konusundaki temyiz başvurusudur. Mahkeme, sanığın savunmalarını ve uygulama hatalarını dikkate alarak kararın bozulmasına ve yeniden değerlendirilmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
09.04.2004 ile 19.07.2004 arası olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
I-Mağdurlar ...,...,...,...,...,...,...,...,...,...,...,... ve ...'a yönelik suçlar için kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Mağdur ...'ye ait otomobilin kapı kilidinin sanık tarafından anahtar ya da anahtar benzeri bir alet kullanılarak açılmak suretiyle içinden teyp çalındığı anlaşılıp kabul edildiği halde, 765 sayılı TCK'nın 493. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendi yerine, 1. bendi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; adli sicil kaydında yazılı olan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2002 tarih ve 341-739 sayılı kararına konu tecilli mahkumiyetinin aynen infazı konusunda mahkemesinden karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik suçlar için kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın kolluk görevlilerince yakalandığında, mağdur ...'ın otomobilinden çaldığı teybi sakladığı yeri göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, 765 sayılı TCK'nın 523/1. maddesi ile cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Mağdurlar ...,...,...,... ve ...'a yönelik suçlarda, hırsızlık yapmak için otomobillerin içerisine girdikten sonra çalacak bir şey bulamadığı için birşey alamadan olay yerinden kaçtığı kabul edilen sanık hakkında, 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesinin pek hafif hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, sonuçta hükmedilen para cezalarının anılan Yasanın 72. maddesi ile toplanmasına karar verilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi ile cezaların toplanmasına karar verilmesi ve toplama sonucu “adli para cezası” yerine, ağır para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
09.04.2004 ile 19.07.2004 arası olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
I-Mağdurlar ...,...,...,...,...,...,...,...,...,...,...,... ve ...'a yönelik suçlar için kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Mağdur ...'ye ait otomobilin kapı kilidinin sanık tarafından anahtar ya da anahtar benzeri bir alet kullanılarak açılmak suretiyle içinden teyp çalındığı anlaşılıp kabul edildiği halde, 765 sayılı TCK'nın 493. maddesinin 1. fıkrasının 2. bendi yerine, 1. bendi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; adli sicil kaydında yazılı olan Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2002 tarih ve 341-739 sayılı kararına konu tecilli mahkumiyetinin aynen infazı konusunda mahkemesinden karar alınması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik suçlar için kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın kolluk görevlilerince yakalandığında, mağdur ...'ın otomobilinden çaldığı teybi sakladığı yeri göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, 765 sayılı TCK'nın 523/1. maddesi ile cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Mağdurlar ...,...,...,... ve ...'a yönelik suçlarda, hırsızlık yapmak için otomobillerin içerisine girdikten sonra çalacak bir şey bulamadığı için birşey alamadan olay yerinden kaçtığı kabul edilen sanık hakkında, 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesinin pek hafif hükmünün uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- 765 sayılı TCK hükümleri lehe kabul edilip uygulama yapıldığı halde, sonuçta hükmedilen para cezalarının anılan Yasanın 72. maddesi ile toplanmasına karar verilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi ile cezaların toplanmasına karar verilmesi ve toplama sonucu “adli para cezası” yerine, ağır para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.