Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/3112 K.2011/2350
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararı ve ilgili ceza miktarının belirlenmesi konusundaki temyiz başvurusudur. Mahkeme, sanığın suçunu kabul ederek 765 sayılı TCK hükümlerine uygun olarak verilen mahkumiyet kararını bozmak yerine aynı cezanın devam ettirilmesine hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Çalınan malların suç tarihindeki gerçek değerlerini araştırıp bilirkişi aracılığıyla saptanmadan ve kararda gösterilmeden, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesinin “ pek fahiş ” değere ilişkin hükmünün uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanık ...'nun adli sicil kaydında yer alan Bornova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.08.1997 gün 263/605 Esas-Karar Sayılı ilamı ile verilip 04.01.2001 tarihinde infaz edilen cezasının tekerrüre esas olduğu gözetilip sanık hakkında 765 Sayılı Yasanın 81/2-3 maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522,59/2, 81/2-3 (sanık ... için) maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 142/1-a, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 152/1-a maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların türü, alt ve yukarı sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ışığında; hüküm tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253/1. maddesi gözetildiğinde, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; eksik soruşturma giderilip uzlaşma hükümlerinin uygulama koşulları değerlendirilip sonucuna göre sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 09.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Çalınan malların suç tarihindeki gerçek değerlerini araştırıp bilirkişi aracılığıyla saptanmadan ve kararda gösterilmeden, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 522/1. maddesinin “ pek fahiş ” değere ilişkin hükmünün uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanık ...'nun adli sicil kaydında yer alan Bornova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.08.1997 gün 263/605 Esas-Karar Sayılı ilamı ile verilip 04.01.2001 tarihinde infaz edilen cezasının tekerrüre esas olduğu gözetilip sanık hakkında 765 Sayılı Yasanın 81/2-3 maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522,59/2, 81/2-3 (sanık ... için) maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suça uyan 142/1-a, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 152/1-a maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların türü, alt ve yukarı sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ışığında; hüküm tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253/1. maddesi gözetildiğinde, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; eksik soruşturma giderilip uzlaşma hükümlerinin uygulama koşulları değerlendirilip sonucuna göre sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi ve miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına 09.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.