Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/13754 K.2011/8635
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanıkların hırsızlık ve yalan beyanda bulunma suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararı; Mahkeme sonucu: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, zamanaşımı nedeniyle yalan beyan hükmünü ortadan kaldırırken, hırsızlık kararını bozmamış, ancak sanığın erteli cezasının infazı yapılmadığı gerekçesiyle indirim yapmamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, yalan beyanda bulunma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/04/2007 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2004 gün ve 2003/499 esas ve 2004/896 sayılı kararında Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2 ve 1412 sayılı CMUK’nın 268/4. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvuru mercii, yöntemi ve süresi gösterilmediği, bu nedenle sanık ...'ün temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Sanık ... hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 343/2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 31.05.2003 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA (DÜŞMESİNE),
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 ve 5237 sayılı Yasalara göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
2-) Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-son, 522. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; değerlendirme yapılarak sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerekliliği,
3-) Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık ...'ün, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1160-588 esas ve karar sayılı ilamının, erteli olduğu, aynen infazına karar verilip yerine de getirilmediği için sanığın mükerrir olmadığı, bu nedenle koşulları oluşmadığı halde erteli cezası bulunduğundan bahisle hakkında 765 sayılı TCK'nun 522/3. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, yalan beyanda bulunma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/04/2007 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2004 gün ve 2003/499 esas ve 2004/896 sayılı kararında Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2 ve 1412 sayılı CMUK’nın 268/4. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak temyiz yasa yoluna başvuru mercii, yöntemi ve süresi gösterilmediği, bu nedenle sanık ...'ün temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Sanık ... hakkında yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 343/2. maddesinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 31.05.2003 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA (DÜŞMESİNE),
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 ve 5237 sayılı Yasalara göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
2-) Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-son, 522. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; değerlendirme yapılarak sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerekliliği,
3-) Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık ...'ün, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/1160-588 esas ve karar sayılı ilamının, erteli olduğu, aynen infazına karar verilip yerine de getirilmediği için sanığın mükerrir olmadığı, bu nedenle koşulları oluşmadığı halde erteli cezası bulunduğundan bahisle hakkında 765 sayılı TCK'nun 522/3. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.