Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/9401 K.2010/3952
Özet: (1) Uyuşmazlık, bir hırsızlık olayında sanığın gece sayılan zaman diliminde işlenen suçun niteliği ve uygulanacak cezanın belirlenmesiyle ilgili temyiz başvurusudur. (2) Mahkeme, eylemin hırsızlık suçu kapsamında olduğunu kabul ederek, 5237 sayılı TCY’nın ilgili maddelerine göre sanığı mahkum etti ve verilen cezayı onayladı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi ile artırılması,
2- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın ve 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın olay tarihinde yanlarında ismi belirlenemeyen suç ortakları da olduğu halde toplam üç kişi olarak, saati belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanaklı olan kapısının kilidini sert bir cisimle zorlamak suretiyle kırıp açarak içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2 veya koşulları oluştuğu takdirde 116/2-4, 119/1-c maddelerinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları işbölümü gereği, suça doğrudan katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine yazılı biçimde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi ile artırılması,
2- 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın ve 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın olay tarihinde yanlarında ismi belirlenemeyen suç ortakları da olduğu halde toplam üç kişi olarak, saati belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanaklı olan kapısının kilidini sert bir cisimle zorlamak suretiyle kırıp açarak içeri girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 116/2 veya koşulları oluştuğu takdirde 116/2-4, 119/1-c maddelerinde belirtilen işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,
3- Önceden verdikleri karar doğrultusunda yaptıkları işbölümü gereği, suça doğrudan katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yerine yazılı biçimde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.