Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/2922 K.2014/5066
Özet: (1) Uyuşmazlık, Bursa Özlüce Toplu İşyeri Kooperatifi yönetim kurulu başkanı S.S.’nin sahte tahsilat fişleri düzenlemesiyle zimmet suçunu işlediği iddiası üzerine açılan davada, mahkemenin 2012/158 sayılı kararının temyiz edilip yeniden incelenmesini talep eden sanığın savunmasının reddi ve cezanın artırılması yönündeki itirazlarının değerlendirilmesidir. (2) Mahkeme, 5320 sayılı Kanun ve ilgili TCK maddelerini dikkate alarak, önceki kararın hatalı olduğunu kabul etmiş; temyiz sonucunda 5 yıl hapis ve 2.879 TL adli para cezası ile yeni bir hüküm koymuş ve bu kararı oybirliğiyle onaylamıştır.
Tebliğname No: 5 - 2013/70994
MAHKEMESİ: Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 25/12/2012
NUMARASI: 2012/158 Esas, 2012/469 Karar SUÇ: Zimmet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında hükmedilen cezanın tutarına nazaran koşulları bulunmadığından müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: S.S. Bursa Özlüce Toplu İşyeri Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın sahte tahsilat fişleri düzenlemek şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 207. maddesine göre hesaplanan zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulüyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve zimmet suçunu anılan Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.03.2004 tarih ve 2003/8687 Esas, 2004/2100 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve bu itibarla kazanılmış hakka konu teşkil eden 03/10/2002 tarihli ilk hükümde yer alan cezalardan daha ağır cezaya hükmolunmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasına “03.10.2002 tarihli ilk hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle sanığın oluşan kazanılmış hakkı gözetilerek infazı gereken sonuç cezanın 5 yıl hapis ve 2.879 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 25/12/2012
NUMARASI: 2012/158 Esas, 2012/469 Karar SUÇ: Zimmet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında hükmedilen cezanın tutarına nazaran koşulları bulunmadığından müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: S.S. Bursa Özlüce Toplu İşyeri Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın sahte tahsilat fişleri düzenlemek şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 207. maddesine göre hesaplanan zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulüyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve zimmet suçunu anılan Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.03.2004 tarih ve 2003/8687 Esas, 2004/2100 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve bu itibarla kazanılmış hakka konu teşkil eden 03/10/2002 tarihli ilk hükümde yer alan cezalardan daha ağır cezaya hükmolunmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasına “03.10.2002 tarihli ilk hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle sanığın oluşan kazanılmış hakkı gözetilerek infazı gereken sonuç cezanın 5 yıl hapis ve 2.879 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.