Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/3792 K.2014/7512
Tebliğname No: 4 - 2011/77654
MAHKEMESİ: İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 07/07/2010
NUMARASI: 2007/82 Esas, 2010/759 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa sonuç olarak adli para cezası verilmesine ve 5275 sayılı Kanunun 108. maddesine göre sadece hapis cezaları yönünden mükerrirlere özgü infaz rejiminin söz konusu olmasına rağmen uygulama imkanı olmayan TCK'nın 58. maddesine kararda yer verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "Sanığın İnegöl 1.ASCM'nin 2005/331-504 sayılı ilamıyla kesinleşmiş tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan TCK'nın 58. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin tümüyle çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 07/07/2010
NUMARASI: 2007/82 Esas, 2010/759 Karar SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığa sonuç olarak adli para cezası verilmesine ve 5275 sayılı Kanunun 108. maddesine göre sadece hapis cezaları yönünden mükerrirlere özgü infaz rejiminin söz konusu olmasına rağmen uygulama imkanı olmayan TCK'nın 58. maddesine kararda yer verilmesi, Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "Sanığın İnegöl 1.ASCM'nin 2005/331-504 sayılı ilamıyla kesinleşmiş tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan TCK'nın 58. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin tümüyle çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.