Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/9068 K.2013/7268
Özet: Uyuşmazlık konusu, polis memuruna tekme ve tokat atılarak görevli bir görevlilere karşı direnme suçunun işlenmesiyle ilgili olarak sanıkların cezalarının artırılıp artırılmayacağıdır; mahkeme, sanıkların eylemlerinin görevliye etkin direnme suçu oluşturduğunu kabul ederek, 265/3 ve 43/2 maddelerine göre ceza artırımının yapılmaması gerektiğine karar verip, hüküm açıklanmasının geri bırakılması kararıyla birlikte cezaların ertelenmesini reddetmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Aynur Yıldırım’ın, cep telefonu ile fotoğrafını çektiğinden bahisle sanık ... hakkında şikayette bulunması üzerine olay yerinde görevli polis memuru ...'ın sanığı ikaz ettiği, sanığın Aynur Yıldırım ve yanındakilerle konuşmaya devam ettiğini gören katılan ...'ın bu kez yasal işlem yapmak üzere olay yerine gittiğinde, sanık ... ve olay yerine sonradan gelen sanık ... tarafından tekme ve tokat atılmak suretiyle yaralandığı, yine sanıkların kendilerini karakola götürmek isteyen polis memuru ...’ı da yere itip tekme ve tokat atmak suretiyle yaraladıkları, sanık ...’ün ekip arabasının içinde bulundukları sırada görevli polis memuru ...’yu da tekme atarak yaraladığı anlaşılan ve Mahkemece de sübutu bu şekilde kabul edilen olayda; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde görevliye etkin direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve gerekçeyle de çelişecek biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanıkların bir fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçunu işledikleri halde TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddeleri uyarınca cezalarında artırım yapılmaması,
5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahküm olmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. Ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesi zorunludur. İncelenen dosyada, kayden sabıkasız olan sanığa yüklenen suçun mağdurunun, maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığından hukuksal durumunun, açıklanan yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, aynı maddenin 7. fıkrasına da aykırı olacak biçimde "sanıkların suç nedeni ile katılanların uğramış bulunduğu zararı giderdikleri yönünde delil bulunmadığı ve sanıklara verilen cezalar ertelendiği için yasal şartları oluşmadığından" şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Aynur Yıldırım’ın, cep telefonu ile fotoğrafını çektiğinden bahisle sanık ... hakkında şikayette bulunması üzerine olay yerinde görevli polis memuru ...'ın sanığı ikaz ettiği, sanığın Aynur Yıldırım ve yanındakilerle konuşmaya devam ettiğini gören katılan ...'ın bu kez yasal işlem yapmak üzere olay yerine gittiğinde, sanık ... ve olay yerine sonradan gelen sanık ... tarafından tekme ve tokat atılmak suretiyle yaralandığı, yine sanıkların kendilerini karakola götürmek isteyen polis memuru ...’ı da yere itip tekme ve tokat atmak suretiyle yaraladıkları, sanık ...’ün ekip arabasının içinde bulundukları sırada görevli polis memuru ...’yu da tekme atarak yaraladığı anlaşılan ve Mahkemece de sübutu bu şekilde kabul edilen olayda; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde görevliye etkin direnme suçunu oluşturacağı gözetilmeden ve gerekçeyle de çelişecek biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanıkların bir fiil ile birden fazla kamu görevlisine karşı direnme suçunu işledikleri halde TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddeleri uyarınca cezalarında artırım yapılmaması,
5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahküm olmaması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. Ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesi zorunludur. İncelenen dosyada, kayden sabıkasız olan sanığa yüklenen suçun mağdurunun, maddi nitelikte bir zararı söz konusu olmadığından hukuksal durumunun, açıklanan yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, aynı maddenin 7. fıkrasına da aykırı olacak biçimde "sanıkların suç nedeni ile katılanların uğramış bulunduğu zararı giderdikleri yönünde delil bulunmadığı ve sanıklara verilen cezalar ertelendiği için yasal şartları oluşmadığından" şeklindeki yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.