Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15394 K.2014/2164
Özet: Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın 53/1‑d maddesi uyarınca yetkinin kötüye kullanılmasıyla işlenen zimmet suçunun mahkumiyetini kabul edip, 53/5. maddeden vazgeçerek kararını onaylayarak, bu kararın reddi ile ilgili temyiz itirazlarını reddedi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Zimmet
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın yürürlükte bulunduğu nazara alınarak bu Kanun ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın somut olaya ilişkin hükümlerinin ve ortaya çıkan sonuçların 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca birbiriyle bütün olarak karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmuşsa da, Mahkemenin uygulamasına göre 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu açıkça anlaşılmakla bu husus sonuca etkili görülmemiş, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın yürürlükte bulunduğu nazara alınarak bu Kanun ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın somut olaya ilişkin hükümlerinin ve ortaya çıkan sonuçların 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca birbiriyle bütün olarak karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmuşsa da, Mahkemenin uygulamasına göre 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu açıkça anlaşılmakla bu husus sonuca etkili görülmemiş, suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.