Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/12744 K.2013/8292
Özet: (1) Sanıkların birden fazla kamu görevlisine karşı “görevi yaptırmamak için direnme” ve hakaret eylemleri nedeniyle ceza artırımının uygulanmadığı, hakaret suçundan hapis yerine adli para cezasına çevrilmesiyle ilgili temyiz itirazları; (2) Mahkeme, bu hatalı uygulamaları dikkate alarak kararını bozdu ve sanıkların cezalarını yeniden değerlendirmeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Birden fazla kamu görevlisine karşı işlenen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleri nedeniyle sanıkların cezalarında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanıklar hakkında hakaret suçu için yapılan uygulamada seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece kabul edilen oluş karşısında hakaret suçundan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde aynı hükmün yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden memura direnme suçunda uygulanmayarak çelişkiye düşülmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel mahkümiyetleri bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "suçun niteliği, olayın oluş şekli ayrıca sanıklar hakkında paraya çevirme seçenek yaptırımı uygulanmış olmakla" şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM: Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Birden fazla kamu görevlisine karşı işlenen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleri nedeniyle sanıkların cezalarında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanıklar hakkında hakaret suçu için yapılan uygulamada seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece kabul edilen oluş karşısında hakaret suçundan sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde aynı hükmün yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden memura direnme suçunda uygulanmayarak çelişkiye düşülmesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün ve 2008/149-163, 13/11/2007 gün, 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel mahkümiyetleri bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, "suçun niteliği, olayın oluş şekli ayrıca sanıklar hakkında paraya çevirme seçenek yaptırımı uygulanmış olmakla" şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.