Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/8639 K.2011/23834
Özet: (1) Sanığın mührü bozma suçundan yargılanması ve ilgili adli para cezasının seçimlik ceza olarak uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki temyiz itirazları. (2) Mahkeme, 5237 sayılı TCK’nın 61/9 maddesinin 5560 sayılı Kanunla değiştirildiğini ve bu değişiklikle adli para cezasının alt sınırının hapis cezası ile uyumlu olmadığını tespit ederek, sanığın temyiz itirazlarını kabul etti ve kararını bozdu.
Mühür bozma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2007 gün ve 2005/350 Esas, 2007/315 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkümiyetinin bulunması karşısında CMK.nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması hususları bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde belirtilen “adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz”, şeklindeki düzenlemenin 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunla yürürlüğe girdiği, bu tarihten önceki seçimlik cezalarda temel adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 5 gün olduğu nazara alındığında seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanığın daha önceden kasıtlı suçtan mahkümiyetinin bulunması karşısında CMK.nun 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması hususları bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde belirtilen “adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz”, şeklindeki düzenlemenin 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Kanunla yürürlüğe girdiği, bu tarihten önceki seçimlik cezalarda temel adli para cezasının alt sınırının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca 5 gün olduğu nazara alındığında seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.