Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/1677 K.2011/3467
Özet: Uyuşmazlık, sanığın nitelikli cinsel istismar, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından hüküm getirilmesiyle ilgili temyiz itirazlarıdır; mahkeme, delillerin yeterli olmadığı gerekçesiyle bu suçlamaların hukuka aykırı olduğunu kabul ederek kararın bozulmasına karar vermiştir.
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2010 gün ve 2005/398 Esas, 2010/252 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında nitelikli cinsel istismar ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince;
Tüm dosya içeriği ve oluşa göre mağdurenin komşusu olan sanığın başka biriyle evli olduğunu bilerek onunla arkadaşlık ettiği, olaydan önce sanığın evine gidip geldiği, olay günü kendi rızasıyla sanıkla bir kafede buluştuğu ve kafenin kapanmasından sonra burada sanıkla yalnız kalarak cinsel ilişkiye girdiği sabit ise de mağdurenin beyanlarında geçtiği şekliyle uzman çavuş olan sanığın belinde bulunan silahı ilişkiden önce çıkarıp masanın üzerine koyması ile mağdureye evlenme vaadinde bulunarak “ilişkiye girersek annen benden şikayetçi olmaz, ben hapse sen de eve gitmemiş olursun” demesinin TCK m. 103/1-b anlamında cebir, tehdit veya hile olarak değerlendirilemeyeceği, mağdurenin kovuşturma aşamasındaki sanığın silah zoruyla kendisine tecavüz ettiğine ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği, annesi ve teyzesine zor ve silahtan bahsetmemesi bu hususta başkaca yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle mahkümiyete yeterli görülemeyeceği, keza sanığın cinsel ilişkiden sonra mağdurenin ailesinin şikayeti nedeniyle jandarmanın kendisini aradığını öğrenip ifade vermeye giderken mağdureyi hukuka aykırı olarak içeriye kilitleyerek hürriyetinden yoksun kılması eyleminde de cebir, tehdit veya hilenin bulunmadığı, bu itibarla sanığın “nitelikli cinsel istismar” olarak nitelenen eyleminin TCK m. 104’e uyan “reşit olmayanla cinsel ilişki” suçunu oluşturacağı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin aynı Yasanın 109/1, 109/3-f ve 109/5. maddelerine uyduğu gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında nitelikli cinsel istismar ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik itirazlara gelince;
Tüm dosya içeriği ve oluşa göre mağdurenin komşusu olan sanığın başka biriyle evli olduğunu bilerek onunla arkadaşlık ettiği, olaydan önce sanığın evine gidip geldiği, olay günü kendi rızasıyla sanıkla bir kafede buluştuğu ve kafenin kapanmasından sonra burada sanıkla yalnız kalarak cinsel ilişkiye girdiği sabit ise de mağdurenin beyanlarında geçtiği şekliyle uzman çavuş olan sanığın belinde bulunan silahı ilişkiden önce çıkarıp masanın üzerine koyması ile mağdureye evlenme vaadinde bulunarak “ilişkiye girersek annen benden şikayetçi olmaz, ben hapse sen de eve gitmemiş olursun” demesinin TCK m. 103/1-b anlamında cebir, tehdit veya hile olarak değerlendirilemeyeceği, mağdurenin kovuşturma aşamasındaki sanığın silah zoruyla kendisine tecavüz ettiğine ilişkin soyut beyanına itibar edilemeyeceği, annesi ve teyzesine zor ve silahtan bahsetmemesi bu hususta başkaca yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle mahkümiyete yeterli görülemeyeceği, keza sanığın cinsel ilişkiden sonra mağdurenin ailesinin şikayeti nedeniyle jandarmanın kendisini aradığını öğrenip ifade vermeye giderken mağdureyi hukuka aykırı olarak içeriye kilitleyerek hürriyetinden yoksun kılması eyleminde de cebir, tehdit veya hilenin bulunmadığı, bu itibarla sanığın “nitelikli cinsel istismar” olarak nitelenen eyleminin TCK m. 104’e uyan “reşit olmayanla cinsel ilişki” suçunu oluşturacağı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin aynı Yasanın 109/1, 109/3-f ve 109/5. maddelerine uyduğu gözetilmeksizin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.