Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/396 K.2010/419
Özet: Uyuşmazlık, sanığın nitelikli zimmet ve sahtecilik suçlarından hüküm giymesi üzerine yapılan temyiz itirazlarıdır; mahkeme, bu suçların unsurlarını kabul ederek sanığı hem zimmet hem de sahtecilik suçundan mahkum etmiş, hapis cezası infazı sırasında hak yoksunluklarını uygulamış ve temyiz kararını bozmuştur. Mahkemenin sonucu olarak, sanık 37 ayrı makbuzla zimmet suçunu işlediği gerekçesiyle TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle hapis cezası verilmiş, sahtecilik suçundan da ayrıca mahkum edilmiş ve temyiz itirazları reddedilerek karar bozulmuştur.
Nitelikli zimmet suçundan sanık ...’nun yapılan yargılanması sonunda; eylemin basit zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2005 gün ve 2004/23 Esas, 2005/141 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki " sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle; olay tarihlerinde sanığın sayman mutemedi alındılarının asıl ve dip koçanlarını farklı düzenlenmesi eyleminde sahtecilik suçunun unsurları bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılarak, sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulup önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak denetime olanak verecek biçimde karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Oluşa uygun kabule göre 37 ayrı makbuzla zimmet suçunu işleyen sanık hakkında, teselsül nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayini,
Sanığın zimmetine geçirdiği, 1.109.200.000 TL.nin suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu gözetilip TCK.nun 249. maddesi uygulanarak tayin edilen cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahküm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar “c” bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağı gözetilmeden “TCK.nun 53/2. maddesi uyarınca mahküm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasındaki haklardan yoksun bırakılmasına” karar verilmesi ve 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle suçu işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki " sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenleme nedeniyle; olay tarihlerinde sanığın sayman mutemedi alındılarının asıl ve dip koçanlarını farklı düzenlenmesi eyleminde sahtecilik suçunun unsurları bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılarak, sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurulup önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak denetime olanak verecek biçimde karşılaştırılması ve sonucuna göre lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Oluşa uygun kabule göre 37 ayrı makbuzla zimmet suçunu işleyen sanık hakkında, teselsül nedeniyle TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle noksan ceza tayini,
Sanığın zimmetine geçirdiği, 1.109.200.000 TL.nin suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin az olduğu gözetilip TCK.nun 249. maddesi uygulanarak tayin edilen cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin a-b-d-e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahküm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar “c” bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağı gözetilmeden “TCK.nun 53/2. maddesi uyarınca mahküm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasındaki haklardan yoksun bırakılmasına” karar verilmesi ve 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle suçu işleyen sanık hakkında 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.