Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2006/1399 K.2010/1357
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, sanığın mağdureyi evlenmek amacıyla zorla kaçırma ve şartlı tehdit suçlarından beraat edilip edilmeyeceğiydir; (2) Mahkeme, 16 Haziran 2004’teki sorgu işlemiyle zamanaşımının gerçekleştiğini tespit ederek kararın bozulmasına karar vererek davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesini hükmedmiştir.
Zorla kadın kaçırma ve şartlı tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan beraetine dair, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2004 gün ve 2004/221 Esas, 2004/329 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi mağdure ... ..., müşteki ... ve katılan ... ...'in müşterek vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdure ... ...'in yargılama sırasında şikayetçi olmadığını bildirmesi nedeniyle vekilinin davaya katılma isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükmü temyiz yetkisinin olmadığı anlaşıldığından bunun yönünden vekilin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine, ancak müşteki ...'in kızına karşı işlendiği iddia edilen zorla kaçırma suçundan dolayı katılan sıfatını alabilecek surette zarar gördüğü gözetilerek vekilinin usulüne uygun katılma isteğinin kabulü yerine yazılı biçimde reddine karar verilmesi kanuna aykırı bulunduğundan, CMK.nun 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak adı geçenin katılma isteğinin kabulü ile esastan incelenme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın mağdure ... ...'i evlenmek amacıyla zorla kaçırdığı iddia edilmiş ise de; mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına göre şehevi bir hareketinin bulunmadığı ve ailesinin alabileceği yere getirip teslim ettiği, bu durumda fiilinin müstakil ceza yaptırımı öngören 765 sayılı TCK.nun 432. maddesine uyduğu, bu suça ve diğer müdahil ... ...'e karşı işlendiği ileri sürülen şartlı tehdit suçuna aynı Kanunun 188/1. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 16.06.2004 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mağdure ... ...'in yargılama sırasında şikayetçi olmadığını bildirmesi nedeniyle vekilinin davaya katılma isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükmü temyiz yetkisinin olmadığı anlaşıldığından bunun yönünden vekilin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine, ancak müşteki ...'in kızına karşı işlendiği iddia edilen zorla kaçırma suçundan dolayı katılan sıfatını alabilecek surette zarar gördüğü gözetilerek vekilinin usulüne uygun katılma isteğinin kabulü yerine yazılı biçimde reddine karar verilmesi kanuna aykırı bulunduğundan, CMK.nun 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak adı geçenin katılma isteğinin kabulü ile esastan incelenme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın mağdure ... ...'i evlenmek amacıyla zorla kaçırdığı iddia edilmiş ise de; mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına göre şehevi bir hareketinin bulunmadığı ve ailesinin alabileceği yere getirip teslim ettiği, bu durumda fiilinin müstakil ceza yaptırımı öngören 765 sayılı TCK.nun 432. maddesine uyduğu, bu suça ve diğer müdahil ... ...'e karşı işlendiği ileri sürülen şartlı tehdit suçuna aynı Kanunun 188/1. maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen beş yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 16.06.2004 günlü sorgu işlemi ile inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.