Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2017/6434 K.2018/2286
Özet: Mahkumiyetin temyizinde Asliye Ceza Mahkemesi, 106/1-1’teki tehdit suçundan verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının yerleşik il sınırları içinde kahvehane, lokal ve benzeri yerlere gitmekten yasaklanmasını 50/1-d tedbirine dönüştürdükten sonra, 30/06/2015 tarihli hapis infaz kararını 5271/264 nitelikli itiraza tabi kılarak 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle dosyayı incelemeden mahkemesine geri gönderdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuru süresi ve kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesindeki tehdit suçundan verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının, aynı Kanunun 50/1-d maddesine göre “yerleşik bulunduğu il sınırları içerisinde kahvehane, lokal ve benzeri yerlere gitmekten yasaklanması” tedbirine çevrilmesine karar verildiği ve bu kararın 28/01/2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından dosyasının TCK'nın 50/6. maddesine göre yeniden ele alınarak hapis cezasının aynen infazına dair verilen 30/06/2015 tarihli kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 98 ve 101. maddelerine göre temyiz kabiliyeti olmadığı, itiraza tabi bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü ...'un temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itiraz merciince karar verilmek üzere, karar vermeye yer olmadığına dosyanın incelenmeksizin mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuru süresi ve kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesindeki tehdit suçundan verilen 3 ay 22 gün hapis cezasının, aynı Kanunun 50/1-d maddesine göre “yerleşik bulunduğu il sınırları içerisinde kahvehane, lokal ve benzeri yerlere gitmekten yasaklanması” tedbirine çevrilmesine karar verildiği ve bu kararın 28/01/2014 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından dosyasının TCK'nın 50/6. maddesine göre yeniden ele alınarak hapis cezasının aynen infazına dair verilen 30/06/2015 tarihli kararın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 98 ve 101. maddelerine göre temyiz kabiliyeti olmadığı, itiraza tabi bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü ...'un temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itiraz merciince karar verilmek üzere, karar vermeye yer olmadığına dosyanın incelenmeksizin mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.