Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/7480 K.2017/6939
Özet: Uyuşmazlık, 2013‑2014 döneminde balıkesir 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından karar verilen aynı mağdur üzerinde işlenen iki ayrı tehdit eylemiyle ilgili olarak, sanığın başvurusu üzerine yapılan temyizde, suç tarihleri ve önceki hükümlerin incelenmesiyle birlikte kimlik ve suçun niteliği belirlenmiştir; mahkeme, mevcut kararların 21.11.2013 tarihli uyuşturucu kullanma suçundan doğan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin, 10.12.2012 tarihli hükümle uyuşmadığını ve 22.05.2012 ile 23.05.2012 tehdit eylemlerinin ayrı ayrı işlenmiş olduğuna karar vererek aynı cezanın tekrarlanmış olabileceğini t
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-CMK'nın 231. maddesine göre açıklanması geri bırakılan hükmün ancak denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde açıklanabileceği, sanık hakkında 21.11.2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek suçu nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi karşısında, bunun CMK'nın 231/11. maddesi anlamında kasten yeni bir suç işleme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde 10.12.2012 tarihli hükmün açıklanması suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık hakkında 01.06.2012 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda Balıkesir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli, 2014/187 (E) ve 2014/185 (K) sayılı kararı ile aynı mağdura yönelik 22.05.2012 tarihindeki tehdit eyleminden mahkumiyet kararı verilmesi, incelemeye konu dosyada ise 01.06.2012 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda mağdura yönelik 23.05.2012 tarihindeki tehdit eylemi nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, eksik ya da fazla cezaya hükmolunmasının önlenmesi için, sanık hakkında Balıkesir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli, 2014/187 (E) ve 2014/185 (K) karar sayılı dosyanın getirtilip incelenmesi, koşullarının varlığı halinde dosyalar arasında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması ihtimali bulunduğundan birleştirilmesi, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, (1) ve (2) numaralı bozma nedenleri haricinde diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-CMK'nın 231. maddesine göre açıklanması geri bırakılan hükmün ancak denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde açıklanabileceği, sanık hakkında 21.11.2013 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek suçu nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi karşısında, bunun CMK'nın 231/11. maddesi anlamında kasten yeni bir suç işleme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde 10.12.2012 tarihli hükmün açıklanması suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,
2-Sanık hakkında 01.06.2012 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda Balıkesir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli, 2014/187 (E) ve 2014/185 (K) sayılı kararı ile aynı mağdura yönelik 22.05.2012 tarihindeki tehdit eyleminden mahkumiyet kararı verilmesi, incelemeye konu dosyada ise 01.06.2012 tarihli iddianame ile açılan dava sonucunda mağdura yönelik 23.05.2012 tarihindeki tehdit eylemi nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, eksik ya da fazla cezaya hükmolunmasının önlenmesi için, sanık hakkında Balıkesir 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2014 tarihli, 2014/187 (E) ve 2014/185 (K) karar sayılı dosyanın getirtilip incelenmesi, koşullarının varlığı halinde dosyalar arasında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması ihtimali bulunduğundan birleştirilmesi, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, (1) ve (2) numaralı bozma nedenleri haricinde diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.