Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2013/13331 K.2013/16041
Özet: İstanbul Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27 Mayıs 2013 tarihli kararında, Engin Yarıcı ile sanık arasında gerçekleşen telefon konuşmalarının yasak kanıt niteliğinde olduğu tespit edilerek mahkumiyet kararı verilen hukuki hatanın bozulması ve dosyanın esas mahkemeye gönderilmesi karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 tarih ve 4.MD-122/162 sayılı kararında açıklandığı üzere; başka bir soruşturma nedeniyle mahkeme kararı ile Engin Yarıcı isimli kişinin iletişiminin tespiti sırasında adı geçen kişinin önce sanıkla sonra da tanık Kamuran Zengin’le yaptığı telefon konuşmalarının tesadüfi delil niteliğinde olduğu, CMK’nın 138/2. maddesi gereğince tesadüfi delilin, aynı Kanun’un 135. maddesinin 6. fıkrasındaki katalog suçlara ilişkin olması halinde yasal kanıt olabileceği, CMK’nın 135/6. maddesinde gösterilen katalog suçlardan olmayan tefecilik suçunda Engin Yarıcı ile sanık ve tanık Kamuran Zengin arasında geçen telefon konuşmalarının Anayasa'nın 20, 38/6, AİHS'nin 6, 8 ve CMK'nın 217/2. maddeleri gereğince yasak kanıt niteliğinde olduğu gözetilmeden, dosyadaki diğer kanıtlara göre hüküm kurulması gerekirken, yasak kanıta dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tefecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 tarih ve 4.MD-122/162 sayılı kararında açıklandığı üzere; başka bir soruşturma nedeniyle mahkeme kararı ile Engin Yarıcı isimli kişinin iletişiminin tespiti sırasında adı geçen kişinin önce sanıkla sonra da tanık Kamuran Zengin’le yaptığı telefon konuşmalarının tesadüfi delil niteliğinde olduğu, CMK’nın 138/2. maddesi gereğince tesadüfi delilin, aynı Kanun’un 135. maddesinin 6. fıkrasındaki katalog suçlara ilişkin olması halinde yasal kanıt olabileceği, CMK’nın 135/6. maddesinde gösterilen katalog suçlardan olmayan tefecilik suçunda Engin Yarıcı ile sanık ve tanık Kamuran Zengin arasında geçen telefon konuşmalarının Anayasa'nın 20, 38/6, AİHS'nin 6, 8 ve CMK'nın 217/2. maddeleri gereğince yasak kanıt niteliğinde olduğu gözetilmeden, dosyadaki diğer kanıtlara göre hüküm kurulması gerekirken, yasak kanıta dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.