Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/30307 K.2013/33567
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK ile 5271 sayılı CMK’nın ilgili maddeleri uyarınca hakaretin karşılıklı olduğunu tespit edip, suçun mahiyetine göre indirim uygulanabilmesi gerekmesine rağmen ceza vermekten vazgeçmek yerine karar vermiş, bu nedenle kararın bozulan ve dosyanın esas mahkemeye gönderilen kararına hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza vermekten vazgeçilmesi Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Tanık ...'ün yeminli beyanına göre, katılanın sanığa "dolandırıcısın" şeklindeki hakareti üzerine sanığın katılana hitaben sinkaflı sözlerle karşılık vermesinde hakaretin karşılıklı olduğu sabit ise de, her iki tarafın sarf ettiği hakaretin aynı incitici ağırlıkta olmadığı gözetilerek, TCK'nın 129/3. maddesine göre olayın mahiyetine göre sanığa hükmedilen cezadan indirim uygulanması gerekirken, ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle şikayetçi sanıklara ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine" karar verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Ceza vermekten vazgeçilmesi Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Tanık ...'ün yeminli beyanına göre, katılanın sanığa "dolandırıcısın" şeklindeki hakareti üzerine sanığın katılana hitaben sinkaflı sözlerle karşılık vermesinde hakaretin karşılıklı olduğu sabit ise de, her iki tarafın sarf ettiği hakaretin aynı incitici ağırlıkta olmadığı gözetilerek, TCK'nın 129/3. maddesine göre olayın mahiyetine göre sanığa hükmedilen cezadan indirim uygulanması gerekirken, ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle şikayetçi sanıklara ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine" karar verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.