Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/20641 K.2013/29996
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın trafik polislerine yönelik tehdit ifadeleri nedeniyle suçlanması ve bu eylemlerin TCK 265/1 ve 43/2 hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesidir. Mahkeme, temyiz taleplerini reddederek sanığı mahkum etmiş ve kararını yürürlükte kabul etmiştir.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçelerini süresi içinde vermedikleri anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcılarının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2-Sanığın temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) İddianame içeriğine göre, sanığın, kendisine trafik cezası uygulanmasını engellemek amacıyla katılan trafik polislerine hitaben, “bu makbuza isminizi de yazın, bu ... meclise kadar gidecek, sizi sürdürmezsem şerefsizim, burada ya siz yaşarsınız ya da ben” diyerek tehdit ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, suçun sübutu halinde eylemlerin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu (TCK'nın 265/1, 43/2) oluşturabileceği ve bu suçu nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Kabule göre de;
Sanığın, görevlileri ceza yazdırmamak için tedit edip yanlarından biraz uzaklaşıp geri döndüktün sonra tehditlerine devam etmesi biçimindeki eyleminin tek fiilden ibaret bulunduğu gözetilmeden, iki ayrı tehdit suçundan ceza verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz dilekçelerini süresi içinde vermedikleri anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcılarının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
2-Sanığın temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) İddianame içeriğine göre, sanığın, kendisine trafik cezası uygulanmasını engellemek amacıyla katılan trafik polislerine hitaben, “bu makbuza isminizi de yazın, bu ... meclise kadar gidecek, sizi sürdürmezsem şerefsizim, burada ya siz yaşarsınız ya da ben” diyerek tehdit ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, suçun sübutu halinde eylemlerin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu (TCK'nın 265/1, 43/2) oluşturabileceği ve bu suçu nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden, görevsizlik kararı verilmesi yerine, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Kabule göre de;
Sanığın, görevlileri ceza yazdırmamak için tedit edip yanlarından biraz uzaklaşıp geri döndüktün sonra tehditlerine devam etmesi biçimindeki eyleminin tek fiilden ibaret bulunduğu gözetilmeden, iki ayrı tehdit suçundan ceza verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.