Yargıtay 4. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/11285 K.2013/33415
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, 09.04.2009 ve 16.07.2009 tarihli duruşmalarda sanıkların hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyiz eden mağdurun temyiz talebini reddecek şekilde, 24/12/2013 tarihli oybirliğiyle karar vererek duşa kararı onamıştır.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...’in katılan sıfatıyla bir temyizinin bulunmadığı kabul edilerek dosya görüşüldü:
1-Mağdur ...’nın, sanık ...'in kendisine yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyizinde;
Mağdur ...’nın 09.04.2009 ve 16.07.2009 tarihli duruşmalarda sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, böylece temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...’nın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıkların hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyizlerine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik sanıklar ... ile ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ...’in katılan sıfatıyla bir temyizinin bulunmadığı kabul edilerek dosya görüşüldü:
1-Mağdur ...’nın, sanık ...'in kendisine yönelik hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararını temyizinde;
Mağdur ...’nın 09.04.2009 ve 16.07.2009 tarihli duruşmalarda sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, böylece temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...’nın tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıkların hakaret suçlarından ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik temyizlerine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere, yükletilen suçlara ve ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik sanıklar ... ile ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.